| Monaster Nowodziewiczy w Moskwie Новодевичий монастырь |
|
| Państwo | |
| Miejscowość | Moskwa |
| Kościół | Rosyjski Kościół Prawosławny |
| Rodzaj klasztoru | monaster |
| Typ zakonu | żeński |
| Obiekty sakralne | |
| Sobór | Smoleńskiej Ikony Matki Bożej |
| Cerkwie: | Zaśnięcia Matki Bożej, św. Ambrożego, Przemienienia Pańskiego (nadbramna) |
| Rok budowy | 1524 |
| Data zamknięcia | 1922 |
| Data reaktywacji | 1994 |
|
Położenie na mapie Moskwy
|
|
|
Położenie na mapie Rosji
|
|
| Na mapach: | |
| Ensemble of the Novodevichy Conventa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | I, IV, VI |
| Charakterystyka | #1097 |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 2004 na 28. sesji |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Klasztor Nowodziewiczy (ros. Новодевичий монастырь) – wybudowany w 1524 roku w Moskwie, dla uczczenia zdobycia Smoleńska. We wrześniu 1610 roku hetman Stanisław Żółkiewski rozlokował w klasztorze Nowodziewiczym cztery polskie chorągwie pod dowództwem Jana Chluskiego, Jana Hreczynina, Olszańskiego i Kotowskiego[1][2][3].
We wrześniu 1612 roku w jego pobliżu rozegrała się bitwa, w której Jan Karol Chodkiewicz idący na odsiecz oblężonej polskiej załodze moskiewskiego Kremla poniósł taktyczną porażkę z powstańcami moskiewskimi Dmitrija Pożarskiego. W XVII wieku Zofia Romanowa, siostra cara Piotra I Wielkiego, przebudowała go, a od 1682 roku stał się on jej drugą rezydencją. W tym samym klasztorze została zamknięta, gdy Piotr I przejął władzę. Niedługo później uwięził tam również swą pierwszą żonę Jewdokiję Łopuchiną.
Niektóre części zespołu klasztornego: