Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Monaster Visoki Dečani Манастир Високи Дечани |
|
 |
|
| Państwo |  Serbia |
| Miejscowość | 12 km od miasta Peć |
| Kościół | Serbski Kościół Prawosławny |
| Rodzaj klasztoru | monaster |
| Obiekty sakralne | |
| Katedra | Chrystusa Pantokratora |
| Założyciel klasztoru | król Stefan Urosz III Deczański |
| Rok budowy | 1327-1335 |
|
Położenie na mapie
  Monaster Visoki Dečani
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Monaster Visoki Dečani Medieval Monuments in Kosovoa |
|
| Obiekt z listy światowego dziedzictwa UNESCO | |
| Typ | kulturowe |
| Spełniane kryterium | II, III, IV |
| Charakterystyka | #724bis |
| Regionb | Europa i Ameryka Północna |
| Historia wpisania na listę | |
| Wpisanie na listę | 2004 na 28. sesji |
| Dokonane zmiany | 2006 |
| Obiekt zagrożony | 2006 |
| a Oficjalna nazwa wpisana na liście UNESCO b Oficjalny podział dokonany przez UNESCO |
|
Monaster Visoki Dečani (serb. Манастир Високи Дечани, Manastir Visoki Dečani) – główny monaster serbskiej cerkwi prawosławnej w północno-zachodniej części Kosowa 12 kilometrów na południe od miejscowości Peć. Miejscowa katedra jest największą tego typu średniowieczną budowlą na Bałkanach zawierającą liczne freski z epoki bizantyjskiej.
Monaster został założony przez króla Stefana Dečanskiego w 1327. Statut założycielski powstał w 1330 roku. W następnym roku król Stefan zmarł i został pochowany w monasterze, który odtąd stał się popularnym miejscem kultu. Budowa była kontynuowana przez syna zmarłego króla Stefana Duszana aż do 1335, a do 1350 ukończono malowanie fresków.
Katedra, poświęcona Chrystusowi Pantokratorowi i zbudowana z różowo-purpurowego, jasnożółtego i onyksowego marmuru, była konstruowana pod przewodnictwem mnicha Vitusa z Kotoru, franciszkanina. Odróżnia się od innych ówczesnych serbskich kościołów dzięki okazałym rozmiarom i cechom architektury romańskiej. Zbiór fresków składa się z ponad tysiąca portretów dotyczących niemal wszystkich głównym tematów z Nowego Testamentu. Katedra zawiera oryginalne XIV-wieczne drewniane ikonostasy, tron igumena oraz rzeźbiony sarkofag któla Stefana.
W 2004 roku UNESCO umieściło monaster na liście światowego dziedzictwa, uznając miejscowe freski za "jeden z najlepszych przykładów tak zwanego renesansu paleologańskiego w sztuce bizantyjskiej" oraz "warte zauważenia zarysy czternastowiecznej rzeczywistości". Monaster znajduje się pod kontrolą ONZ i KFOR, mają chronić budowlę przed atakami miejscowych Albańczyków.
