| Mongolska Partia Ludowa | |
| Lider | Süchbaataryn Batbold |
| Data założenia | 1 marca 1921 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
po 1992. Socjaldemokracja Socjalizm demokratyczny (przed tym komunizm) |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
Trzecia droga (do 1992. gospodarka planowa na wzór sowiecki) |
| Liczba członków | 147,3 tys. (2009) |
| Członkostwo międzynarodowe |
Międzynarodówka Socjalistyczna |
| Obecni posłowie | 46 (na 76) |
| [1] | |
| Mongolia |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Mongolska Partia Ludowa (mong. Монгол Ардын нам, Mongol Ardyn Nam), w 1924-2010. nosiła nazwę Mongolska Partia Ludowo-Rewolucyjna (mong. Монгол Ардын Хувьсгалт нам, Mongol Ardyn Chuwsgalt Nam) – partia polityczna w Mongolii. Często używane skróty tej nazwy to: MPL (polski), MPP (angielski) oraz МАН (fonetyczny zapis mongolski); do 2010. używane skróty MPLR (polski), MPRP (angielski) oraz МАХН (fonetyczny zapis mongolski).
Partia ta rządziła Mongolią od 1921 do 1996 r. (do 1990 zakazana była działalność innych partii), od 2000 r. do 2004 oraz od 2006 w koalicji. W Wielkim Churale Państwowym partia ta zajmuje 46 miejsc (60,5%). Partia obecnie wchodzi w skład rządzącej koalicji. Przewodniczącym partii jest od października 2007 Sanj Bajar.
Partia została założona w 1921 roku i uważa się ją za pierwszą partię polityczną w tym kraju. Początkowo jej nazwa brzmiała Mongolska Partia Ludowa, lecz później, na zjeździe w 1924 roku dodano przymiotnik Rewolucyjna. Organizacja partii była bardzo podobna do organizacji KPZR; MPLR wzorowała się na swojej radzieckiej odpowiedniczce.
Działalność MPLR wzbudzała wiele kontrowersji, często związanych ze stosunkiem Mongolii do ZSRR; frakcja antysowiecka została odsunięta od władzy, zaś wielu jej członków zamordowano. Po czystkach wewnątrzpartyjnych nadszedł czas brutalnego totalitaryzmu, gdy Chorlogijn Czojbalsan, zapatrzony w Stalina lider, doszedł do władzy.
Czojbałsan został zastąpiony przez Jumdżagijna Cedenbala, który piastował urząd premiera przez 22 lata. Jego styl rządzenia był nieco łagodniejszy, związany z dojściem w ZSRR do władzy Nikity Chruszczowa.
W związku z pieriestrojką w ZSRR Mongolia zaczęła unowocześniać swój ustrój polityczny. Na zjazdach MPLR w latach 1988, 1990 oraz 1992 członkowie partii zadecydowali o wprowadzeniu pluralizmu politycznego, reform gospodarczych, a także odrzuceniu marksizmu na rzecz tradycji narodowej i buddyzmu. U władzy MPLR pozostała do roku 1996, kiedy to do władzy doszła Partia Demokratyczna, zdobywając 50 na 76 miejsc w Wielkim Churale Państwowym. Pod przewodnictwem Nambaryna Enchbajara partia zmodernizowała program i ideologię, by stać się dziś partią socjaldemokratyczną. W wyborach 2000 roku MPLR odniosła miażdżące zwycięstwo i powróciła do władzy.
Wybory parlamentarne, które odbyły się 27 czerwca 2004 roku, były rekordowe, jeśli chodzi o frekwencję - uznano je za wielką porażkę MPLR. Partia utrzymała niewielką przewagę na pozostałymi partiami, ale nie dysponując w parlamencie większością, nie mogła samodzielnie sprawować rządów. Od sierpnia 2004 r. do 25 stycznia 2006 tworzyła koalicję, nie dysponując już urzędem premiera. 26 stycznia 2006 premierem został Mijeegombyn Enchbold, polityk MPLR, który kierował rządem do 22 listopada 2007. Po decyzji kongresu partii dotyczącej zmiany przewodniczącego, podał się do dymisji, a zastąpił go Sandżaagijn Bajar.
Wstępne wyniki kolejnych wyborów parlamentarnych, które miały miejsce 29 czerwca 2008, wskazały na zwycięstwo MPLR. Spowodowało to protesty zwolenników Partii Demokratycznej, którzy (w liczbie ok. 6000) zorganizowali wiec w centrum Ułan Bator. Wiec przerodził się w zamieszki, w których pięć osób zginęło, a ponad 300 zostało rannych. Prezydent Mongolii Nambaryn Enchbajar zadecydował o wprowadzeniu stanu wyjątkowego.
W 2010. zmieniła nazwę na Mongolska Partia Ludowa. Na początku 2011. były prezydent Mongolii Nambaryn Enchbajar (był przeciwko przemianowaniu partii) założył nową Mongolską Partię Ludowo-Rewolucyjną.
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty (Wielki Churał Państwowy) | Zmiana |
|---|---|---|---|---|
| 1992 | ? | - | 70 | - |
| 1996 | 39% | ? | 25 | |
| 2000 | ? | ? | 72 | |
| 2004 | 48,23% | ? | 37 | |
| 2008[3] | ? | ? | 46 |
| Wybory | Kandydat | Głosowanie | Poparcie | Uwagi |
|---|---|---|---|---|
|
|
Nacagijn Bagabandi | I tura | 60.8% | Zwycięstwo w I turze. |
|
|
Nacagijn Bagabandi | I tura | 58.13% | Zwycięstwo w I turze. |
|
|
Nambaryn Enchbajar | I tura | 53,4% | Zwycięstwo w I turze. |
|
|
Nambaryn Enchbajar | I tura | 47,41% | II tura nie odbyła się. |