Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Monte Barrett | |
 |
|
| Pseudonim | Two Gunz |
| Data i miejsce urodzenia | 26 maja 1971 Greenville |
| Narodowość |  Stany Zjednoczone |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 46 |
| Zwycięstwa | 35 |
| Nokauty | 20 |
| Porażki | 9 |
| Remisy | 2 |
| No contests | 0 |
Monte Barrett (ur. 26 maja 1971 w Greenville) – amerykański bokser wagi ciężkiej.
Spis treści |
Bilans walk amatorskich Barretta to 37 zwycięstw i 3 porażki.
W 1996 rozpoczął karierę zawodową. Pierwszą porażkę zanotował w swojej 22 walce, z Lance Whitakerem[1]. W 2000 stoczył pojedynek z Władimirem Kliczko – przegrał przez techniczny nokaut w siódmej rundzie, wcześniej był też pięć razy liczony[2].
Barrett wygrał kilka następnych walk, między innymi z byłym mistrzem świata organizacji WBA, Timem Witherspoonem. W grudniu 2003 przegrał decyzją większości na punkty z Joe Mesim. Walka była bardzo wyrównana, a obaj pięściarze leżeli w niej na deskach (Barrett w piątej, a Mesi w siódmej rundzie)[3].
Dwie kolejne walki były dla Amerykanina bardzo udane. Najpierw w marcu 2004 pokonał na punkty Dominicka Guinna[1], a jedenaście miesięcy później, w pojedynku eliminacyjnym przed walką o tytuł mistrza świata organizacji WBC, wygrał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie z niepokonanym do tej pory Owenem Beckiem[4].
13 sierpnia 2005 zmierzył się w walce o pas mistrzowski z Hasimem Rahmanem, przegrywając na punkty po przeciętnym widowisku[5]. Mimo tej porażki, już w następnej walce ponownie dostał szansę zdobycia tytułu mistrza świata, tym razem organizacji WBA. Przeciwnikiem był olbrzymi Nikołaj Wałujew. Była to pierwsza walka Rosjanina w Stanach Zjednoczonych. Barrett przegrał w jedenastej rundzie, będąc wcześniej trzy razy liczony[6].
W lipcu 2007 przegrał przez techniczny nokaut w drugiej rundzie z Cliffem Couserem[7]. Pięć miesięcy później, w pojedynku rewanżowym, Barrett pokonał Cousera przez techniczny nokaut w drugiej rundzie[8], a w lutym 2008, także w drugiej rundzie, znokautował Damona Reeda[9].
28 czerwca 2008 już w 57 sekundzie pierwszej rundy znokautował mierzącego ponad 2 metry wzrostu Amerykanina Tye Fieldsa[10]. 15 listopada 2008 roku w Londynie zmierzył się z debiutującym w wadze ciężkiej Davidem Haye. Monte przegrał przez TKO w piątej rundzie[11]. kolejna walka i kolejna porażka gdyż 10 października 2009 po blisko rocznej przerwie przeciwnikiem Monte był niepokonany na zawodowych ringach Kubański pięściarz Odlanier Solis. Barrett przegrał już w drugiej rundzie przez TKO[12]. Dwa miesiące później 12 grudnia 2009 roku przeciwnikiem Barretta był Alexander Ustinov. Barrett przegrał ponownie ale tym razem jednogłośnie na punkty[13]. Do sporej sensacji doszło w kolejnym pojedynku gdzie rywalem Monte Barretta był David Tua, walka odbyła się 17 lipca 2010 w New Jersey i zakończyła się sensacyjnym remisem a dodatkowo Tua w ostatniej rundzie był liczony pierwszy raz w karierze[14]. Pomimo zapowiedzi o zakończeniu kariery po walce z David Tua, Monte stoczył kolejny pojedynek z Charlsem Davisem pojedynek zakończył się również remisem. 13 sierpnia doszło do pojedynku rewanżowego z Davidem Tua którego pokonał jednogłośnie na punkty pomimo tego że w ostatniej rundzie był liczony[15].
