Mount St. Helens

Mount St. Helens
St. Helens w czasie erupcji z 1980 roku
Państwo	Stany Zjednoczone
Stan	Waszyngton
Położenie	Góry Kaskadowe
Wysokość	2550 m n.p.m.
Dane wulkanu
Rok erupcji	1980
Typ wulkanu	stratowulkan
Aktywność	aktywny
Położenie na mapie stanu Waszyngton Mount St. Helens
Położenie na mapie Stanów Zjednoczonych Mount St. Helens
46°12′00.18″N 122°11′21.12″W
Multimedia w Wikimedia Commons

Mount St. Helens, St. Helens (2550 m n.p.m.) – czynny wulkan w stanie Waszyngton w Stanach Zjednoczonych, 154 km na południe od Seattle w Górach Kaskadowych.

Jest jednym ze 160 wulkanów pacyficznego pierścienia ognia.

Stratowulkan St. Helens ma około 40 tys. lat i jest jednym z młodszych i najbardziej aktywnych wulkanów w holocenie w Górach Kaskadowych.

Nazwa

Nazwę góry w języku polskim często tłumaczy się jako "Góra Świętej Heleny", jest to jednak tłumaczenie błędne. Nazwa góry pochodzi bowiem od brytyjskiego dyplomaty Alleyne'a Fitzherberta, pierwszego barona St. Helens, a została nadana górze na jego cześć przez George'a Vancouvera ^{[potrzebne źródło]}.

Erupcja w 1980 roku

Opad popiołów po erupcji 1980 w USA: jasnożółty do 1,3 cm, do 5 cm, do 12,5 cm

Wulkan St. Helens rozsławiła spektakularna erupcja w niedzielę 18 maja 1980 roku. Była jedną z pierwszych erupcji przewidzianych przez służby wulkanologiczne – poprzedziło ją powstanie wybrzuszenia na północnym stoku i liczne trzęsienia ziemi. Jedno z nich spowodowało osunięcie się całego północnego boku góry, co było największym zarejestrowanym osuwiskiem w historii. Wywołane tym zmniejszenie ciśnienia zapoczątkowało erupcję. Wulkan stracił wówczas 400 m wysokości. Na wieść o przewidywanym wybuchu do Seattle, w stanie Waszyngton, zaczęły ściągać setki wulkanologów i pasjonatów wulkanów z całego świata.

St. Helens przed i po erupcji

Erupcja wyrzuciła w powietrze prawie jedną trzecią objętości góry i miała siłę około 400 megaton trotylu – 20 tys. razy większą niż pierwsza bomba atomowa, zrzucona na Hiroszimę. Spowodowała też całkowite zniszczenie ponad 600 km² lasu, a kolejnych 300 nieodwracalnie zmieniła. Słup popiołu miał wysokość 18 kilometrów, 800 tys. metrów sześciennych pyłu i popiołu spadło tylko na samo miasto Yakima. Dzięki zainstalowanym instrumentom pomiarowym i badawczym erupcję przewidziano na ponad dwa tygodnie wcześniej, udało się ewakuować prawie całą okolicę i w jednej z największych katastrof naturalnych XX wieku zginęło tylko 57 ludzi, głównie drwali i samotników mieszkających w borach sosnowych niegdyś pokrywających zbocza wulkanu. Zniszczonych zostało 250 domów. Była to najbardziej śmiertelna i kosztowna erupcja wulkanu w historii Stanów Zjednoczonych.

Od 1980 roku wulkan St. Helens sporadycznie daje oznaki aktywności. Założony wokół niego pomnik narodowy jest jedną z głównych atrakcji turystycznych północno-zachodnich Stanów Zjednoczonych.

Ostatnia większa erupcja miała miejsce w lutym 2005 roku.

Mount St. Helens widziany z punktu obserwacyjnego. Widać krater otwarty ku północy i stożek lawy. Zdjęcia po bokach przedstawiają jezioro Spirit przed i po erupcji. Jezioro widać też na głównym zdjęciu, jak również i dwa inne wulkany.

Przypisy

Linki zewnętrzne

• Obraz wulkanu aktualizowany co minutę