Mozaika sztyftowa (nazywana inaczej ćwiekową) to mozaika, jaką pokrywano ściany świątyń w IV tys. p.n.e w południowej Mezopotamii. Mozaiki te wykonywane były za pomocą małych stożków z wypalonej gliny o długości 7-8 cm, których podstawa malowana była na czerwono, biało lub czarno.