Murad V (ur. 21 września 1840, zm. 29 sierpnia 1904), sułtan imperium osmańskiego od 30 maja 1876 do 31 sierpnia tego samego roku.
Murad był najstarszym synem sułtana Abdulmedżida. Objął władzę w wyniku zamachu stanu, który obalił jego wuja, Abd-ul-Aziza.
Wykształcony, o liberalnych poglądach, ukształtowanych pod głębokim wpływem kultury francuskiej, zbliżył się z aktywnym podówczas ruchem młodoosmańskim, mającym na celu przekształcenie imperium osmańskiego w silne, nowoczesne państwo.
Po wiadomości o śmierci i potwierdzonych później pogłoskach o zamordowaniu odsuniętego od władzy kilka dni wcześniej Abd-ul-Aziza, Murad zemdlał, a po odzyskaniu przytomności wymiotował przez półtorej doby.[1]. Ze względu na załamanie nerwowe nie był w stanie pełnić funkcji i ogłosić przygotowanej już nowej konstytucji. Po 93 dniach panowania został obalony pod pretekstem choroby psychicznej i uwięziony w pałacu Çiragan, gdzie pozostał aż do śmierci. Władzę przejął jego brat Abd-ul-Hamid II.
| Poprzednik Abd-ul-Aziz |
sułtan Imperium osmańskiego 1876 |
Następca Abd-ul-Hamid II |