Mury miejskie w Iławie

Fragment wschodniej części murów miejskich. W tle iławski ratusz

XVII-wieczna plebania przylegająca do fragmentu południowej części murów

Pozostałości baszty

Mury miejskie Iławy – mury miejskie miasta Iławy zostały zbudowane ok. poł. XIV w. i tworzyły wraz z kościołem, zamkiem i fosą system obronny miasta. Były nierozerwalnie związane z kościołem pw. Przemienienia Pańskiego. Mury zostały wzniesione częściowo z kamienia łamanego i polnego, łączonymi zaprawą wapienną, jak również widoczne są fragmenty murów wykonane z cegły.

Elementami murów było pięć baszt i trzy bramy:

• Brama Lubawska (lub Polska) na wschodzie
• Brama Prabucka na zachodzie
• Brama Wodna na północy

Przy murach znajdowała się dookolna uliczka.

Brama Prabucka

Brama Prabucka była największą z bram Iławy. Liczyła 15 stóp szerokości (ok. 4,75 m) i 18 stóp długości (ok. 5,7 m), z nadbudówką pełniącą później funkcję miejskiego aresztu oraz z przystawioną od strony miasta wartownią.

Stan zachowania murów:

Obecnie mury zachowały się tylko fragmentarycznie i zauważalne są na kilku odcinkach:

• przy skarpie w części wschodniej (przy fosie),
• przy narożniku północno-wschodnim fosy,
• od strony południowo-zachodniej (od strony jeziora)
• od strony zachodniej przy ul. Mierosławskiego
• Fragment baszty znajdującej się wewnątrz posesji kościelnej.

Mury miejskie z dniem 7 marca 1961 r. zostały wpisane do rejestru zabytków (nr rej.: 590).

Bibliografia

• Agnieszka Błędowska, Marcin Czerny, Iławianie o historii miasta i okolic, Iława 2005, ISBN 83-923350-0-7