Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Mury miejskie w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Mury miejskie w Poznaniu
Distinctive emblem for cultural property.svg nr rej. A-250
Poznan Braun Hohenberg.jpg
Poznań otoczony murami, stan około 1617 roku
Miejsce Poznań
Wybudowany XIII-XVw.
Rejestr KOBiDZ
Wpisany do
rej. zabytków
13 lipca 1984
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Zaznaczony przebieg murów miejskich na tle współczesnej zabudowy
Baszta "Strażacka" i Baszta Katarzynek. Zrekonstruowane obwarowania na dziedzińcu straży pożarnej.
Baszta Armatnia
Zachodni fragment murów przy ul. Ludgardy
Furta zamkowa muru zewnętrznego (1925)
Południowy fragment murów (pocz. XVIII w.), w pobliżu dawnej Bramy Wrocławskiej, za murami widoczna fara

Mury miejskie Poznania - zespół budowli obronnych wzniesionych w celu ochrony średniowiecznego miasta lokacyjnego przed ingerencją zewnętrzną.

Spis treści

[edytuj] Historia

Mury obronne miasta zaczęto budować wkrótce po lokacji Poznania w 1253 r. Do końca XIII wieku istniał już pełen obwód muru długości 2300 kroków (ok. 1725 m), wysokości ok. 7 m (baszty muru wewnętrznego miały 11 m), posiadający 32 wykusze. Zbudowany został z cegły na podstawie kamiennej.

W XV w. na większości obwodu fortyfikacje wzmocniono drugim murem - zewnętrznym, wyposażonym w półkoliste baszty zwane armatnimi, przystosowane do broni palnej. W XVII w. średniowieczne mury straciły swoje znaczenie w związku z rozwojem artylerii. W czasie potopu Szwedzi wznieśli ziemne fortyfikacje bastionowe, a coraz bardziej zaniedbane mury zaczęto obudowywać budynkami mieszkalnymi. W wyniku budowy kościoła jezuickiego, który stanął częściowo w dawnej fosie, rozebrano fragment południowego odcinka murów. W latach 1701 - 12 wzniesiono nowy mur bardziej na południe z charakterystycznymi kluczowymi otworami strzelniczymi. Po zajęciu miasta przez Prusaków w 1793 r. nakazano rozbiórkę murów. Obiekty, które przetrwały, rozebrano na początku XX w. lub w czasie okupacji hitlerowskiej. Do dnia dzisiejszego zachowała się tylko Baszta Katarzynek. W czasie odgruzowywania Poznania po II wojnie światowej natrafiono w podwórzu kamienicy przy ul. 23 Lutego na pozostałości baszty armatniej, które zakonserwowano i wyeksponowano. W 2001 r. rozpoczęto badania archeologiczne które odsłoniły wewnętrzny i zewnętrzny mur miejski na odcinku między basztą armatnią a pozostałościami Bramy Wronieckiej. Po trwających ponad 5 lat pracach w 2008 roku otwarto tam ścieżkę turystyczną. Pozostały też fragmenty muru zewnętrznego wraz z Furtą Zamkową u stóp Zamku Królewskiego.

[edytuj] Bramy

W murze istniały 4 bramy:

Oraz 3 mniejsze furty:

Na terenie obecnego szpitala im. Strusia znajdowała się - jedyna tak wysoka - 30 metrowa baszta zwana Wieżą Zegarną lub Czerwoną Wieżą.

[edytuj] Wykusze

Począwszy od Bramy Wodnej dookoła miasta zgodnie z ruchem wskazówek zegara.

[edytuj] Zobacz też

[edytuj] Bibliografia

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mury_miejskie_w_Poznaniu&oldid=31033491
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty