Muzeum Łowiectwa i Jeździectwa w Warszawie – muzeum mieszczące sie w dwóch zabytkowych budynkach na terenie warszawskich Łazienek: Koszarach Kantonistów i Stajni Kubickiego zajmujące się gromadzeniem zabytków oraz popularyzacją wiedzy z zakresu tematyki przyrodniczej, łowieckiej i hipologicznej. Muzeum organizuje wystawy stałe i ekspozycje czasowe oraz inne imprezy i zajęcia w oparciu o posiadane zbiory.
W budynku Koszarów Kantonistów prezentowane są wystawy stałe (Polski salon myśliwski XIX/XX w.; W polu i w kniei – sala "Las" i sala "Ptaki"; Oko w oko) oraz wystawy czasowe. W Stajni Kubickiego mieści się Powozownia im. Zbigniewa Prus-Niewiadomskiego.
Koszary Kantonistów wyposażone są w specjalny podjazd dla wózków inwalidzkich, a Stajnia Kubickiego – w specjalne podesty umożliwiające wjazd wózkiem.
W 1982 r. połączono dwie inicjatywy: powołania muzeum łowiectwa (zespół działający od 1977 r. pod kierunkiem artysty plastyka Tomasza Konarskiego) i muzeum jeździectwa (zespół pragnący utworzyć Muzeum Konia). Połączone muzeum zostało powołane 1 lipca 1983 r. Dyrektorem został Tomasz Konarski (do 1993 r.). Pierwsze małe wystawy – w czasie adaptacji budynków w Łazienkach – urządzono w siedzibie Polskiego Związku Łowieckiego przy Nowym Świecie. Pierwszą stałą ekspozycję w Koszarach Kantonistów, zatytułowaną "Wiosna, lato, jesień, zima" otwarto w 1985 r. W 1993 r. dyrektorem Muzeum został Piotr Hubert Świda[1]. W 1995 r. Muzeum uzyskało do dyspozycji część Stajni Kubickiego.