| Muzeum Narodowe we Wrocławiu | |
Gmach muzeum |
|
| Oddziały | Muzeum Etnograficzne we Wrocławiu Panorama Racławicka |
| Data założenia | 1947 |
| Państwo | |
| Miasto | |
| Adres | Pl. Powstańców Warszawy 5 50-153 Wrocław |
| Zakres zbiorów | Sztuka Śląska XII-XIX w. Sztuka polska od XVII w. po współóczesną |
| Dyrektor | Mariusz Hermansdorfer |
| Strona internetowa muzeum | |
Muzeum Narodowe we Wrocławiu – jedno z głównych muzeów Wrocławia, kontynuujące tradycję niemieckich muzeów, istniejących w mieście od XIX wieku. Zbiory muzeum obejmują przede wszystkim malarstwo i rzeźbę, ze szczególnym uwzględnieniem sztuki Śląska.
Spis treści |
Poprzednikami Muzeum Narodowego we Wrocławiu w XIX wieku i do 1945 było utworzone w 1815 r. Królewskie Muzeum Sztuki i Starożytności (Königliches Museum für Kunst und Altertümer) oraz powstałe w 1880 Śląskie Muzeum Sztuk Pięknych (Schlesisches Museum der Bildenden Künste) i utworzone w 1899 Śląskie Muzeum Rzemiosła Artystycznego i Starożytności (Schlesisches Museum für Kunstgewerbe und Altertümer). Podczas II wojny światowej część zbiorów wywieziono z Wrocławia i zabezpieczono, duża ich część podczas wojny uległa zniszczeniu lub rozproszeniu względnie uległa grabieży po wojnie przez wojska radzieckie i szabrowników[1].
Po II wojnie światowej, kiedy Wrocław znalazł się w granicach Polski, podjęto decyzję o utworzeniu nowego muzeum, polskiego w charakterze, które powołano 1 stycznia 1947. Wobec zniszczenia lub poważnego uszkodzenia budynków dawnych muzeów siedzibą Muzeum stał się budynek przy obecnym pl. Powstańców Warszawy, zbudowany w stylu neorenesansu niderlandzkiego w latach 1883-1886 według projektu Karla Friedricha Endella, w którym do 1939 znajdowała się siedziba Rejencji Śląskiej. Muzeum otwarto dla publiczności w lipcu 1948. Instytucja ta kilkakrotnie zmieniała nazwę. Zapoczątkowała swą działalność jako Muzeum Państwowe, w 1950 zmieniono nazwę na Muzeum Śląskie (co określało profil jego działania), a w 1970 r. zostało podniesione do rangi muzeum narodowego[2].
Ekspozycja w gmachu głównym przy pl. Powstańców Warszawy jest podzielona na następujące działy:
Michael Willmann - Orfeusz grający zwierzętom (ok. 1670)
Józef Chełmoński - Wyjazd na polowanie (1882)
Jan Matejko - Śluby Jana Kazimierza (1893)
Wojciech Gerson - Kazimierz Odnowiciel wracajacy do Polski (II) (ok. 1893)
Aleksander Gierymski - Chłopiec niosący snop (1893)
Jacek Malczewski - Ojczyzna (1903)
Józef Brandt - Bogurodzica (1909)
Tadeusz Makowski - Palacze fajek (1930)
Poza budynkiem głównym Muzeum Narodowe we Wrocławiu ma też dwa oddziały. Są to: