Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Mykoła Skrypnyk, ukr. Микола Олексійович Скрипник (ur. 25 stycznia 1872 w słobodzie Jasynuwatij koło Jekaterynosławia, zm. 7 lipca 1933 roku w Kijowie) - ukraiński działacz komunistyczny, ludowy komisarz oświaty (1925-33), jeden z czołowych przedstawicieli polityki ukrainizacji w USRR na przełomie lat dwudziestych i trzydziestych[1].
Nauki pobierał w gimnazjum w Izjumie, z którego został wyrzucony za działalność rewolucyjną. Od 1900 roku studiował na Politechnice w Petersburgu, gdzie początkowo związał się z narodowymi kółkami ukraińskimi, jednak później przystał do ruchu bolszewickiego skupionego wokół Lenina. Przez krótki czas w 1914 roku redagował "Prawdę". Podczas rewolucji październikowej członek Komitetu Wojskowo-Rewolucyjnego (sztabu kierującego przewrotem) w Piotrogrodzie. W grudniu 1917 roku wszedł do utworzonego przez bolszewików rządu Ukraińskiej Ludowej Republiki Rad w Charkowie. W latach 1918-20 przebywał w Rosji sowieckiej,gdzie był m.in. członkiem Kolegium Czeka, później wrócił na Ukrainę, gdzie sprawował m.in. urząd komisarza spraw wewnętrznych i sprawiedliwości.
Od 1927 do 1933 roku stał na czele narkomu oświaty USRR, był jednym z głównych zwolenników polityki ukrainizacji i przeciwnikiem rosyjskiego szowinizmu narodowego. Od 1929 roku był członkiem Akademii Nauk USRR, do której rozwoju walnie się przyczynił. Należał do najwyższych władz KP(b)U.
Na krótko przed śmiercią stanął na czele Derżpłanu USRR, sprawował też urząd wiceprzewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych USRR. Na początku 1933 roku oskarżony o odchylenie nacjonalistyczne, po kampanii ataków na swoją działalność w lipcu tego roku popełnił samobójstwo[1].
S. Yekelchyk, Ukraina. Narodziny nowoczesnego narodu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2009, ISBN 978-83-233-2618-2
