Naczelne Dowództwo (ND) – organ pracy Naczelnego Wodza utworzony 1 września 1939 w wyniku mobilizacyjnego rozwinięcia GISZ i Sztabu Głównego WP.
[edytuj] Utworzenie i organizacja KG NW
Kwatera Główna Naczelnego Wodza mieściła się w Warszawie, w wybudowanym w 1939 r., czteropiętrowym budynku przy ul. Rakowieckiej (koło al. Niepodległości) posiadającym trzykondygnacyjny schron przeciwlotniczy.
Naczelny Wódz dowodził wojskami w polu (armie) za pomocą swego Sztabu i dowódców broni. Podlegał mu również minister spraw wojskowych, gen. dyw. Tadeusz Kasprzycki, który na obszarze krajowym dowodził jednostkami mobilizowanymi i zapasowymi.
W czasie walki, po zaangażowaniu odwodu głównego, planowano rozwinąć punkt dowodzenia NW w m. Belsk Duży k. Grójca.
Organizacja Kwatery Kwatery Głównej Naczelnego Wodza przedstawiała się następująco:
- Naczelny Wódz i Generalny Inspektor Sił Zbrojnych
- Adiutantura
- Dowódcy broni i delegaci przy Naczelnym Wodzu
- Sztab Naczelnego Wodza
- Urząd Głównego Komisarza Cywilnego
- Szefostwo Komunikacji Naczelnego Wodza
- Pododdziały obsługi i ochrony
[edytuj] Szczegółowa organizacja i obsada personalna KG NW
[edytuj] Dowódcy broni i delegaci
- naczelny dowódca artylerii - gen. bryg. Stanisław Miller
- naczelny dowódca lotnictwa i OPL - gen. bryg. Józef Zając
- szef Sztabu Naczelnego Dowódcy Lotnictwa i OPL – gen. bryg. pil. Stanisław Ujejski
- naczelny dowódca saperów i szef fortyfikacji - gen. bryg. Mieczysław Dąbkowski
- naczelny dowódca broni pancernych - płk dypl. Józef Kapciuch
- delegat biskupa polowego - płk ks. Stanisław Sinkowski
- delegat szefa Biura Wyznań Niekatolickich - ?
[edytuj] Urząd Głównego Komisarza Cywilnego
[edytuj] Sztab Naczelnego Wodza
Kierownictwo
Komórki organizacyjne podporządkowane I zastępcy szefa Sztabu NW
Komórki organizacyjne podporządkowane II zastępcy szefa Sztabu NW do spraw operacyjnych
Komórki organizacyjne podporządkowane III zastępcy szefa Sztabu NW - naczelnemu kwatermistrzowi
- oficerowie do zleceń naczelego kwatermistrza:
- Oddział I
- szef - ppłk dypl. Juliusz Bischof
- I zastępca szefa - płk dypl. Roman Saloni
- II zastępca szefa - ppłk dypl. Józef Sierosławski
- szef Wydziału Ogólno Mobilizacyjnego - ppłk dypl. Jan Heine
- szef Wydziału Organizacyjnego - ppłk dypl. Juliusz Bischof
- szef Wydziału Administracji Rezerw - ppłk dypl. Jan Kornaus
- szef Wydziału Materiałowego - ppłk dypl. Edward Ulanicki
- Oddział IV
- szef - ppłk dypl. Mieczysław Sulisławski
- szef intendentury - gen. bryg. Karol Masny
- szef służby uzbrojenia - płk Karol Błaszkowicz
- szef służby zdrowia - płk dr Ksawery Maszadro
- szef służby weterynaryjnej - płk lek. wet. Jan Ślaski
- dowódca taborów i szef remontu - mjr tab. Albin Nowotny
- naczelny dowódca żandarmerii - płk Felicjan Plato Bałaban
- szef służby sprawiedliwości - gen. bryg. Teofil Maresch
- szef służby geograficznej - ppłk. Jerzy Lewakowski
- naczelny dyrektor poczty polowej - ppłk Henryk Doskoczyński
- inspektor wojsk etapowych - gen. bryg. Stanisław Kwaśniewski
- komendant kwatery głównej - płk dypl. Adam Mniszek
- kierownik Samodzielnego Referatu Ewidencji Oficerów Dyplomowanych - ?
- kierownik Kancelarii Przybocznej szefa Sztabu NW - ?
[edytuj] Szefostwo Komunikacji Naczelnego Wodza
- szef komunikacji NW – minister komunikacji – Juliusz Ulrych (płk dypl.)
- Eszelon I Szefostwa Komunikacji NW w siedzibie SG WP
- Eszelon II w Ministerstwie Komunikacji
- szef Eszelonu II – I wiceminister komunikacji – inż. Julian Piasecki (mjr dypl. sap.)
- Eszelon III w Ministerstwie Komunikacji
- Dowództwo Wojsk Kolejowych w polu
[edytuj] Pododdziały obsługi i ochrony
- Batalion Sztabowy
- Kompania Asystencyjna Nr 201 mob. w Warszawie przez 30 Pułk Strzelców Kaniowskich
- Kompania Asystencyjna Nr 202 mob. w Warszawie przez 30 Pułk Strzelców Kaniowskich
- Oddział Ochronny Żandarmerii mob. w Warszawie przez 1 Dywizjon Żandarmerii
- Pluton Pieszy Żandarmerii Nr 102
- Pluton Pieszy Żandarmerii Nr 103
- Pluton Policji mob. przez Policję Państwową
- Kolumna Samochodów Osobowych KG NW mob. w Warszawie przez Kolumnę Samochodową GISZ
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 201 mob. w Rembertowie przez 3 Batalion Strzelców
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 202 mob. w Rembertowie przez 3 Batalion Strzelców
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 203 mob. w Warszawie przez 21 Pułk Piechoty
- Pluton Karabinów Maszynowych Nr 204 mob. w Warszawie przez 21 Pułk Piechoty
- Sąd Polowy Nr 76 mob. w Warszawie przez Powiatową Komendę Uzupełnień Warszawa Miasto I
- Kompania Łączności Wielkiej Kwatery Głównej mob. w Zegrzu przez Centrum Wyszkolenia Łączności i 1 Batalion Telegraficzny
- Pluton Radio dla Kompanii Łączności WKG mob. w Warszawie przez Pułk Radiotelegraficzny
- Poczta Polowa Nr 41 mob. w Warszawie przez Dyrekcję Okręgu Poczt i Telegrafu w Warszawie
Wszystkie pododdziały obsługi i ochrony miały być wystawione 3 dnia, w I rzucie mobilizacji powszechnej (plutony nr 201 i 202 miały być wyposażone w karabiny maszynowe wz. 08).
Etat Kwatery Głównej Naczelnego Wodza obejmował wraz z baonem sztabowym (bez oddziałów kwatery głównej i personelu głównego komisarza cywilnego):
- 232 oficerów broni
- 50 oficerów służb
- 188 podoficerów
- 351 szeregowych
- 45 pracowników cywilnych
[edytuj] Bibliografia
- Przygotowania komunikacji wojskowej do wojny w 1939 r. Relacja gen. bryg. Aleksandra Szychowskiego (wstęp i opracowanie, Witold Rawski i Zbigniew Wojciechowski), Przegląd Historyczno-Wojskowy nr 4 (209) z 2005 r., s. 167-189.
- Piotr Zarzycki, Plan mobilizacyjny „W”. Wykaz oddziałów mobilizowanych na wypadek wojny, Pruszków 1995, ISBN 83-85621-87-3.
- Waldemar Rezmer, Służba duszpasterska Wojska Polskiego w 1939 r., Wojskowy Przegląd Historyczny Nr 1 (143) z 1993 r., s. 49-66.
- Marian Porwit, Komentarze do historii polskich działań obronnych 1939 roku, Warszawa 1983, wyd. II, s. 270, ISBN 83-07-00645-7
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
