| Nadieżda Olizarenko | |||||||||||||||||||||||||||
| Data i miejsce urodzenia |
23 listopada 1953 Briańsk |
||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
Nadieżda Fiodorowna Olizarenko, ros. Надежда Фёдоровна Олизаренко (ur. 23 listopada 1953) – radziecka lekkoatletka biegająca na dystansie 800 m.
W 1980 została mistrzynią olimpijską: wygrała wtedy czasem 1:53.43, był to nowy rekord świata. Wydawało się, że wynik ten jest praktycznie nie do pobicia, lecz trzy lata później został poprawiony przez Jarmilę Kratochvílovą z Czechosłowacji, jednak wynik Olizarenko z Moskwy jest nadal rekordem olimpijskim w tej konkurencji.
W 1984 ustanowiła również aktualny do dziś rekord świata w sztafecie 4 x 800 metrów (7:50.17).
Oprócz olimpijskiego złota Olizarenko ma w dorobku brąz w biegu na 1500 metrów z tych samych Igrzysk oraz kilka kolejnych krążków zdobytych na dystansie 800 metrów: srebro Halowych Mistrzostw Europy (Pireus 1985), srebrny medal Mistrzostw Europy w Lekkoatletyce (Praga 1978) oraz złoto na Mistrzostwach Europy w Lekkoatletyce (Stuttgart 1986). Medalowy dorobek Olizarenko mógłby być bogatszy gdyby nie fakt zbojkotowania Igrzysk w Los Angeles (1984) przez ZSRR.
Jej rekord życiowy to wciąż drugi wynik w historii 800 metrów kobiet.
Żona Serhija, długodystansowca, olimpijczyka z Moskwy.