Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Ten artykuł jest częścią serii Ustrój i polityka Korei Północnej  |
|
Najwyższe Zgromadzenie Ludowe - jednoizbowy parlament Korei Północnej[1] liczący 687 deputowanych wybierany na 5 letnią kadencję.
Zgodnie z Konstytucją Korei Północnej, prawo wyborcze posiadają wszyscy obywatele którzy ukończyli 17 lat, niezależnie od partii przynależności, poglądów politycznych, lub religii, mają czynne i bierne prawo wyborcze. W rzeczywistości jednak, Korea Północna jest monopartyjnym państwem totalitarnym. Wszyscy kandydaci są wybierani przez Demokratyczny Front na rzecz Zjednoczenia Ojczyzny w spotkaniach na których podejmują decyzję, którzy kandydaci będą mianowani, a na karcie do głosowania można znaleźć tylko ich nazwiska. Demokratyczny Front na rzecz zjednoczenia Ojczyzny jest zdominowany przez Partię Pracy Korei, w ręku której spoczywa prawie cała władza. Pozostali uczestnicy koalicji to dwie inne partie polityczne: Koreańska Partia Socjaldemokratyczna i Partia Czeondoistyczna, a także wiele innych organizacji członkowskich, w tym grup społecznych i grup młodzieżowych, takich jak koreańska sekcja ruchu Pioneer, Socjalistyczna Liga Młodzieży Kim Ir Sena, koreańska Demokratyczna Liga Kobiet i Towarzystwo Czerwonego Krzyża z Koreańskiej Republiki Ludowo-Demokratycznej. Wybory są rzekomo tajne. Jednak jest tylko jeden kandydat wybrany przez Demokratyczny Front na rzecz zjednoczenia Ojczyzny. Wyborca może zagłosować przeciwko niemu, ale musi to zrobić w specjalnej kabinie, oficjalnie. Według wielu uciekinierów z Korei Północnej, nawet próby takiego aktu nieposłuszeństwa są zbyt ryzykowne[2].
W 1990 roku skład północnokoreańskiego parlamentu wyglądał następująco 601 mandatów w posiadaniu Partii Robotniczej Korei, 51 mandatów posiadanych przez Koreańską Partię Socjaldemokratyczną, 22 mandaty posiadane przez Partię Czeondoistyczną i 13 mandatów posiadanych przez niezależnych[3].
Kim Dzong Il nie wygłosił przemówienia na pierwszej sesji 10 Najwyższego Zgromadzenia Ludowego w 1998 roku. Zamiast tego, członkowie wysłuchali nagrywanej późno mowy Kim Ir Sena, która miała miejsce na pierwszej sesji 9. Najwyższego Zgromadzenia Ludowego , w 1991 roku.
Wzrost znaczenia Koreańskiej Armii Ludowej był przewidywany w wyborach do Najwyższego Zgromadzenia Ludowego w lipcu 1998 r., gdy spośród 687 delegatów zostało wybranych 101 wojskowych. Był to duży skok w porównaniu z 57 mandatami które przypadły wojskowym w wyborach do 9. Najwyższego Zgromadzenia Ludowego w 1990 roku. Przewodniczącym Prezydium Najwyższego Zgromadzenia Ludowego został Kim Yong Nam. Od 1998 roku jest on formalnie głową państwa.
Przewodniczącym Najwyższego Zgromadzenia Ludowego jest Choe Thae-bok, a wiceprzewodniczącymi Yang Hyong-sop i Kim Young-dae.
