Wałek z nakiełkami, zamocowany na kle tokarki obracany z wykorzystaniem zabieraka (tzw. sercówki). Na stole leżą dwie sercówki.
Nakiełek – baza obróbkowa w postaci otworu nieprzelotowego z podcięciem stożkowym bądź łukowym. Stosuje się je do mocowania obracającego się obrabianego przedmiotu na kle.
- Wyróżnia się nakiełki
- nakiełki zwykłe (Odmiana A wg PN-EN ISO 6411) - stosowane w przedmiotach, od których nie wymaga się dużej dokładności oraz tam gdzie zostaną one usunięte podczas obróbki [1].
- nakiełki chronione (Odmiana B wg PN-EN ISO 6411) - powszechnie stosowane do przedmiotów klasy wał, sfazowanie pod kątem 120° chroni: powierzchnię czołową przed nierównościami, spowodowanymi wybiciem materiału przez kieł oraz przed uszkodzeniami powierzchni stożkowej 60° nakiełka.
- nakiełki łukowe (odmiana R wg PN-EN ISO 6411) - stosowane bardzo rzadko w przypadku materiałów trudnoobrabialnych[1]
Występują ponadto nakiełki nieznormalizowane o zwiększonym kącie rozwarcia (75°, a nawet 90°) stosowane w przypadku wałów ciężkich i z otworem gwintowanym[1].
Nakiełki wykonuje się na nakiełczarkach za pomocą nawiertaków oraz na nakiełczarko-frezarkach. W produkcji małoseryjej i jednostkowej, przy braku dostępu do wymienionych maszyn, nakiełki wykonuje się na tokarkach, wiertarkach i wiertarko-frezarkach przy pomocy specjalnego oprzyrządowania[1].
Przypisy