Naltrekson (łac. naltrexonum) – antagonista (a ściślej: odwrotny agonista) receptorów opioidowych, o okresie półtrwania dłuższym niż nalokson. Wykazuje silne działania antagonistyczne na receptory μ, nieco słabsze działanie na receptory κ i znacznie słabsze działanie na receptor δ. Dotąd bywał używany głównie w terapii odwykowej u pacjentów uzależnionych od opioidów (dawki przekraczające 50 mg).
Ostatnio coraz głośniej mówi się o tzw. terapii naltreksonem w niskiej dawce (ang. low dose naltrexone), gdzie stosowane są dawki w okolicach zaledwie 3 – 5 mg na dobę.
Przedstawia się sporo dowodów o skuteczności takiego leczenia w przypadku chorób autoimmunologicznych (np. reumatoidalnego zapalenia stawów, colitis ulcerosa, choroby Leśniowskiego-Crohna, stwardnienia rozsianego), a nawet wielu odmian nowotworów (donoszono m.in. o przypadku uzdrowienia nowomeksykańskiego pacjenta z chłoniakiem po półrocznej kuracji naltreksonem). Naltrekson w niewielkich dawkach zdaje się pomagać także w zespole przewlekłego zmęczenia.
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
[edytuj] Wiedza pozaencyklopedyczna
- Berkson, BM, Rubin D, and Berkson AJ (2006) "Long term survival of a 46 year old man with pancreatic cancer and liver metastases and treated with intravenous alpha lipoic acid and low dose naltrexone." Integrative Cancer Therapies 5:1,83-89. PMID: 16484716
- Berkson, BM, Rubin D, and Berkson AJ (2007) "Reversal of signs and symptoms of a B-cell lymphoma in a patient using only low-dose naltrexone."Integrative Cancer Therapies" Sep;6(3):293-6. PMID: 17761642
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
