Nankier

	Nankier; Jan Kołda
Data i miejsce urodzenia	ok. 1270; Kamień
Data i miejsce śmierci	8 kwietnia 1341; Nysa
	biskup krakowski
Okres sprawowania	1320 - 1326
	biskup wrocławski
Okres sprawowania	1326 - 1341
Wyznanie	katolickie
Kościół	rzymskokatolicki
Sakra biskupia	1320

Wyklęcie Jana Luksemburskiego. Płaskorzeźba w katedrze wrocławskiej

Nankier, Nankier Kołda, Nanker, właściwie Jan Kołda herbu Oksza, po desygnowaniu na godność biskupią zgodnie z ówczesnym zwyczajem przyjął imię Nanker, które w spolszczonym brzmieniu wymawiano jako Nankier (ur. ok. 1270 w Kamieniu, Piekary Śląskie, zm. 8 kwietnia 1341 w Nysie) - w latach 1320-1326 biskup krakowski, w latach 1326-1341 biskup wrocławski.

W 1304 roku był archidiakonem sandomierskim. Lata 1305-1307 spędził w Bolonii, studiując prawo kanoniczne na tamtejszym uniwersytecie. Był zwolennikiem polityki Władysława I Łokietka i arcybiskupa gnieźnieńskiego Jakuba Świnki. W 1318 roku został mianowany przez króla kanclerzem sieradzkim, proboszczem kościoła Mariackiego w Krakowie i dziekanem kapituły krakowskiej. Jako biskup krakowski wydał statuty diecezjalne krakowskie i zainicjował budowę katedry gotyckiej na Wawelu. Na skutek zatargu o zwrot zabranego biskupstwu krakowskiemu Biecza został przeniesiony przez króla Władysława I Łokietka na biskupstwo do Wrocławia, gdzie sprzyjał obrońcom polskości na Śląsku. W 1337 roku wyklął króla Jana Luksemburskiego. Stał się gorliwym zwolennikiem realizacji polityki papieskiej.

Zmarł w opinii świętości, został pochowany w kościele św. Krzyża we Wrocławiu, w 1952 roku wzonowiony został proces beatyfikacyjny Nankiera, rozpoczęty w 1719 roku.