Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
|
|||
 Panorama osiedli naramowickich od południowego zachodu (Osiedle Przy Rezerwacie) |
|||
| Status | jednostka pomocnicza | ||
| Powierzchnia | 7,21 km² | ||
| Ludność (2010) • liczba ludności |
14 655 |
||
| Strefa numeracyjna | (+48) 61 | ||
| Tablice rejestracyjne | PO | ||
| SIMC10 | 0970276 | ||
Położenie na planie Poznania |
|||
Naramowice – część miasta Poznania i osiedle administracyjne w północnej części miasta.
Graniczy z Umultowem i Różanym Młynem na północy, Piątkowem na zachodzie (poprzez las Żurawiniec), Winogradami, Wilczym Młynem i Osiedlem Władysława Łokietka na południu oraz z doliną Warty na wschodzie.
Spis treści |
Naramowice wzmiankowano, jako wieś, już w 1366. W XVIII w. była to już duża wieś z dworem i dwoma młynami. W 1779 wspominano tutaj też browar, karczmę i kuźnię. W 2. połowie XIX w. na Naramowice składały się: właściwa wieś, a także osady Wilczy Młyn, Różany Młyn i Naramowice Olędry (nieistniejąca dziś wieś olęderska, założona w 1760). Do Poznania włączono najpierw właściwe Naramowice i Wilczy Młyn (1925), a resztę osad w 1940. Po II wojnie światowej Naramowice rozwijały się przede wszystkim w zakresie rolno-przemysłowym. Funkcjonowało tu duże gospodarstwo ogrodnicze. W jednej z hal tego przedsiębiorstwa otwarto pierwszy w Poznaniu market po roku 1989 - funkcjonował on pod marką Pozperito.
Obszar Naramowic w latach 1954–1990 należał do dzielnicy Stare Miasto.
W 1993 r. utworzono dwie jednostki pomocnicze miasta: Osiedle Poznań-Wilczy Młyn i Osiedle Poznań-Naramowice[1][2]. W 2010 r. w Poznaniu przeprowadzono reformę funkcjonalną jednostek pomocniczych i 1 stycznia 2011 roku połączono osiedla administracyjne: Naramowice i Wilczy Młyn w jedno Osiedle Naramowice oraz przyłączono do niego tereny nieprzydzielone do żadnych jednostek[3].
Dzielnica znajduje się w stadium rozwoju budownictwa mieszkaniowego, jest stale rozbudowywana o nowe jednostki (np. Osiedle Przy Rezerwacie, Osiedle Zielona Podkowa, Osiedle Żurawiniec), zwłaszcza w północnej części. Funkcja rolno-przemysłowa praktycznie zanikła. Istnieje część starszej zabudowy jednorodzinnej i porolniczej.
Osią Naramowic jest ulica Naramowicka, mająca swój początek na skrzyżowaniu z ul. Słowiańską. Niegdyś ulica Naramowicka zaczynała się tuż przy Cytadeli. Dziś początkowy odcinek dawnej ulicy Naramowickiej nosi nazwę ul. Przełajowa.
Naramowice są dzielnicą typowo mieszkalną, ale znajdują się tu też firmy, markety i restauracje, a także Kościół pw. Matki Boskiej Częstochowskiej z 1981. Za kościołem powstało w 2009 neomodernistyczne osiedle mieszkaniowe Małe Naramowice wzorowane na rozwiązaniach holenderskich.
Na posesji u zbiegu ulic Naramowickiej i Bolka stoi międzywojenna słupowa kapliczka z dużym krucyfiksem na szczycie i naczółkiem wykonanym z cegieł. Wewnątrz umieszczona jest niewielka pieta (wcześniej stała tu figurka Matki Boskiej). Według tradycji parafialnej kapliczka ta była miejscem zbiorowych modlitw o dobrą pogodę dla rolników i obfite plony[4]. Przy Zespole Szkół im. Jadwigi i Władysława Zamoyskich (ul. Rubież 20) stoi słupowa kapliczka maryjna (Matka Boska z Dzieciątkiem na wysokiej kolumnie). Na cokole umieszczona jest tablica z napisem: Królowej Polski za powtórne wskrzeszenie Ojczyzny 1918 i 1945.
W zachodniej części Naramowic, na pograniczu z Umultowem, znajduje się rezerwat przyrody Żurawiniec.
Nazwy ulic w obrębie Naramowic pochodzą z kilku grup toponimicznych:
Ponadto znajdują się tu pojedyncze ulice, które nie przynależą do żadnej z tych kategorii - Jasna Rola, Dworska, Czarnucha.
Obsługę komunikacyjną dzielnicy zapewniają autobusy MPK Poznań - linie 46, 47, 51, 67, 69. Ulicą Naramowicką kursują też autobusy przewoźników podmiejskich - w kierunku Biedruska.[potrzebne źródło]
|
||||||||||
|
|||||||
