| Narocz | |
Widok na jezioro Narocz |
|
| Państwo | |
| Powierzchnia | 79,2 km² |
| Wymiary | 12,8 × 9,8 km |
| Głębokość • średnia • maksymalna |
8,9 m 24,8 m |
| Objętość | 0,71 km³ |
| Wysokość lustra | 165 m n.p.m. |
| Miejscowości nadbrzeżne | Kobylnik |
| Wyspy | 1 |
| Na mapach: | |
Narocz (biał. Нарач / Narač, lit. Narutis, ros. Нарочь) – jezioro w północno-zachodniej Białorusi (obwód miński, rejon miadziołski), w dorzeczu Wilii. Największe w tym kraju. Wraz z jeziorami Miastro, Batoryn i Blednaje tworzy grupę jeziora Narocz.
Spis treści |
Jezioro powstało kilka tysięcy lat temu, po wycofaniu się lodowca. Na jego drodze na północy powstała Święciańska Grzęda. Woda ze stopniałego lodowca utworzyła wielką wodną przestrzeń, z której wraz z obniżaniem się lustra wody, wyłoniły się jeziora tworzące grupę Naroczy. Są to typowe przedstawicielki przyrody Pojezierza Białoruskiego.
Podczas pierwszej wojny światowej w 1916 r. w okolicach jeziora obywała się bitwa nad jeziorem Narocz — nieudana próba ofensywy armii rosyjskiej.
W latach 1921[1]-1939[2] jezioro Narocz znajdowało się na terenie Polski (wcześniej także przed rozbiorami I Rzeczypospolitej) stanowiąc największe jezioro kraju.
W Naroczy żyją 22 gatunki ryb, z których najpowszechniejszy jest szczupak. Jezioro i jego otoczenie wschodzą w skład Naroczańskiego Parku Narodowego.
Sprzyjające warunki klimatyczne, otaczające lasy, malownicze krajobrazy sprawiły, że na brzegu założono kurort Narocz (dawna miejscowość Kobylnik). Działają tu sanatoria, domy wczasowe, kolonie dziecięce, schroniska.