Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| 8,8cm PaK 43/1 L/71 auf Gsw III/IV (Sf) SdKfz 164 "Nashorn - Hornisse" |
|
 Działo Nashorn w muzeum w Aberdeen |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  III Rzesza |
| Producent | Deutsche-Eisenwerke |
| Typ pojazdu | niszczyciel czołgów |
| Trakcja | gąsienicowa |
| Załoga | 5 (dowódca, celowniczy, dwóch ładowniczych, kierowca) |
| Historia | |
| Prototypy | 1942 |
| Produkcja | luty 1943 – marzec 1945 |
| Egzemplarze | 494 |
| Dane techniczne | |
| Silnik | 1 silnik gaźnikowy, 12-cylindrowy Maybach HL120 TRM o mocy 300 KM (221 kW) przy 3000 obr./min. |
| Transmisja | mechaniczna |
| Poj. zb. paliwa | 470 l |
| Pancerz | spawany z płyt walcowanych, grubość: 15 – 30 mm |
| Długość | 8,44 m |
| Szerokość | 2,86 m |
| Wysokość | 2,65 m |
| Prześwit | 0,40 m |
| Masa | 24 000 kg (bojowa) |
| Nacisk jedn. | 0,85 kg/cm² |
| Osiągi | |
| Prędkość | 42 km/h (po drodze) 20 – 24 km/h (w terenie) |
| Zasięg | 260 km (na drodze) 130 km (w terenie) |
| Pokonywanie przeszkód | |
| Brody (głęb.) | 1,00 m |
| Rowy (szer.) | 2,30 m |
| Ściany (wys.) | 0,60 m |
| Kąt podjazdu | 30° |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 1 armata przeciwpancerna 8,8 cm Pak 43 L/71 kal. 88 mm (zapas amunicji – 18 szt.) 1 karabin maszynowy MG 34 (zapasa amunicji – 600 szt.) |
|
| Użytkownicy | |
| Niemcy | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Nashorn (niem. "nosorożec"), niemiecki niszczyciel czołgów z okresu II wojny światowej (wczesne wersje tego pojazdu znane były także jako Hornisse - "szerszeń"). Powstał w 1942 i miał stanowić jedynie tymczasowe rozwiązanie do momentu wejścia do służby projektowanych wtedy innych konstrukcji, ale pomimo słabego opancerzenia i dość wysokiej sylwetki pozostał w aktywnej służbie do końca wojny.
Po rozpoczęciu operacji Barbarossa, już pod koniec 1941 po pojawieniu się w większych ilościach czołgów sowieckich T-34 i KW-1, wojska niemieckie zaczęły odczuwać brak mobilnej i skutecznej broni przeciwpancernej – holowane działa przeciwpancerne były zbyt mało mobilne, a istniejące niszczyciele czołgów typu Panzerjäger I nie były wystarczająco silnie uzbrojone.
W lutym 1942 zakłady zbrojeniowe Alkett opracowały podwozie na nowy niszczyciel czołgów Geschützwagen III/IV wykorzystujący części z czołgów PzKpfw III i PzKpfw IV, który postanowiono uzbroić w armatę przeciwpancerną 8.8 cm PanzerabwehrKanone (PaK) 43 L/71 – odmianę słynnej niemieckiej "osiemdziesiątki ósemki". Wybór uzbrojenia wymusił jednak pewne zmiany w konstrukcji podwozia – przedłużono je, a silnik został przeniesiony ze środka na tył pojazdu. Sama armata była na tyle ciężka, że w celu zmniejszenia wagi nowej konstrukcji opancerzenie zostało zredukowane do absolutnego minimum.
Nowy pojazd został pokazany Hitlerowi w październiku 1942 i po jego akceptacji wszedł do produkcji na początku 1943. Pełna, oficjalna nazwa brzmiała 8.8cm PaK43 (L/71) auf Geschützwagen III/IV (Sd. Kfz. 164), ale ogólnie znany był jako Panzerjäger Hornisse.
Pod koniec 1943 lub na początku 1944 powstał nowy model "Szerszenia" uzbrojony w zmodernizowane działo 8.8cm PaK43/1 (L/71). W tej wersji zmodyfikowano także nieco opancerzenie z przodu pojazdu. Różnice pomiędzy nowym, a starym modelem były jednak minimalne, praktycznie można je było tylko odróżnić po działach. Ta wersja otrzymała nazwę Nashorn.
Łącznie wyprodukowano 494 pojazdy w obu wersjach, większość z nich została wyprodukowana w 1943.
Szerszenie/Nosorożce stanowiły uzbrojenie oddziałów ciężkich niszczycieli czołgów (schwere Panzerjäger Abteilungen). Każdy oddział (Abteilung) wyposażony był w 30 pojazdów tego typu, łącznie powstało sześć tego typu formacji - schwere Panzerjäger Abteilung 560, 655, 525, 93, 519 i 88. Jednostki wyposażone w Nashorny walczyły do końca wojny na wszystkich frontach.
Ich debiut bojowy przypadł w czasie bitwy na łuku kurskim, gdzie spisały się bardzo dobrze. Znakomite, dalekonośne i skuteczne działo, pozwalające na zniszczenie przeciwnika na znacznej odległości, skutecznie niwelowało słabe strony tego pojazdu, jakimi było cienkie opancerzenie i dość wysoki profil. Pojazdy tego typu znakomicie nadawały się do prowadzenia walki na płaskich, otwartych terenach, jakimi były stepy Rosji, niepotwierdzonym rekordem jest zniszczenie przez Nashorna rosyjskiego czołgu z odległości 4600 m.
