| Natalia Januszko | |
| Data i miejsce urodzenia | 27 lipca 1987 Warszawa |
| Data i miejsce śmierci | 10 kwietnia 2010 Smoleńsk |
| Przyczyna śmierci | Katastrofa polskiego Tu-154 w Smoleńsku |
| Miejsce spoczynku | Cmentarz Wojskowy na Powązkach, kwatera K II, rząd 2, grób 4[1] |
| Zawód | stewardesa |
| Miejsce zamieszkania | ul. Rakowiecka, Warszawa-Mokotów[2] |
| Edukacja | XXXIV Liceum Ogólnokształcące im. Miguela Cervantesa w Warszawie |
| Uczelnia | Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie |
| Odznaczenia | |
Natalia Maria Januszko (ur. 27 lipca 1987 w Warszawie, zm. 10 kwietnia 2010 w Smoleńsku) – stewardesa, która zginęła 10 kwietnia 2010 roku w katastrofie polskiego samolotu Tu-154 w Smoleńsku[3], pracownik 36 Specjalnego Pułku Lotnictwa Transportowego im. Obrońców Warszawy[4] (ogółem w katastrofie zginęły trzy stewardesy pracujące w pułku).
Natalia Januszko była najmłodszą ofiarą katastrofy w Smoleńsku.
W 2006 roku Natalia Januszko ukończyła XXXIV Liceum Ogólnokształcące im. Miguela Cervantesa w Warszawie i w następnym roku rozpoczęła studia na Wydziale Nauk o Zwierzętach Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego, specjalizując się w zootechnice[5].
W latach 2007–2008 pracowała jako stewardesa w Polskich Liniach Lotniczych LOT[6]. 16 lutego 2009 roku rozpoczęła pracę w 36 Specjalnym Pułku Lotnictwa Transportowego na stanowisku stewardesy[7]; wylatała ok. 247 godzin[6].
25 kwietnia pochowano ją z honorami wojskowymi na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie wraz z trzema innymi członkami załogi samolotu: ppłk. pil. Robertem Grzywną, ppor. Andrzejem Michalakiem i stewardesą Barbarą Maciejczyk; w trakcie uroczystości nad cmentarzem przeleciały w szyku cztery samoloty z zespołu lotniczego Biało-Czerwone Iskry[8].
W uroczystościach pogrzebowych Natalii Januszko wzięli udział m.in. studenci i władze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie wraz z rektorem SGGW prof. dr. hab. Alojzym Szymańskim[5].
W 2010 roku nagrobek Natalii Januszko na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, wraz z nagrobkami 27 innych pochowanych tam osób, stał się integralną częścią pomnika ku czci ofiar katastrofy w Smoleńsku[9], odsłoniętego 10 listopada 2010 roku[10].
16 kwietnia 2010 roku została pośmiertnie odznaczona Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski[11].