Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny | |
 "Z życia Maryi-Nawiedzenie" - obraz Giotto di Bondone w Kaplicy Scrovegnich |
|
| Dzień | 31 maja |
| Typ święta | kościelne |
| Religie | katolicyzm, anglikanizm, luteranizm |
| Upamiętnia | nawiedzenie Św. Elżbiety przez Maryję |
Nawiedzenie Najświętszej Maryi Panny – święto liturgiczne obchodzone w Kościele katolickim 31 maja[1].
Powstało w 1263 z inicjatywy św. Bonawentury, generała zakonu franciszkańskiego, który wprowadził je we wszystkich wspólnotach braci mniejszych. Do liturgii powszechnej zostało wprowadzone przez Bonifacego IX w 1389. Aż do Reformy liturgicznej Pawła VI wprowadzonej w 1969[2] obchodzono je 2 lipca. Papież Bonifacy IX polecił je obchodzić w 1389, a oficjalnie ustanowione zostało w 1441 podczas Soboru w Bazylei. W 1969 Papież Paweł VI przesunął obchody tego święta na dzień 31 Maja, by wypadało ono po święcie Zwiastowania Najświętszej Marii Panny (25 Marca), a przed Narodzeniem św. Jana Chrzciciela (24 czerwca), co bardziej odpowiada relacji ewangelicznej. W Kościele Starokatolickim Mariawitów oraz w Kościele Katolickim Mariawitów święto nawiedzenia św. Elżbiety przez Najświętszą Maryję Pannę obchodzone jest nadal 2 lipca, podobnie jak na niemieckim obszarze językowym[3], wtedy obchodzone jest również przez niektóre Kościoły ewangelickie, np. Kościół Ewangelicki w Niemczech[4] czy Kościół Ewangelicko-Augsburski w RP[5]. W Kościele Anglii 2 lipca pozostał datą alternatywną[6]
Święto wspomina nawiedzenie Św. Elżbiety przez Maryję.
W Kościele katolickim pierwsze czytanie mszalne jest fragmentem proroctwa Sofoniasza (3, 14-18). Czytany jest również fragment Ewangelii wg Łukasza, w której opisane jest spotkanie Maryi z Elżbietą (1, 39-56). W Kościele Ewangelickim w Niemczech i Kościele Ewangelicko-Augsburskim w RP lekcją starotestamentową jest Iz 11, 1-5[7][5], a w wielu anglojęzycznych Kościołach niekatolickich używających Revised Common Lectionary – 1 Sm 2, 1-10[8].
Lud polski nazwał Maryję w tajemnicy nawiedzenia Matką Bożą Jagodną, gdyż w tym czasie (2 VII) znajdowały się w lasach jagody.
Według legendy Maryja szła do Elżbiety odludnymi ścieżkami. Na skałach można było spotkać jaszczurki, a jadowite skorpiony nieraz wychodziły na drogę, po której wędrowała Matka Boża. Nic złego nie mogły jednak zrobić Maryi, gdyż straciły wzrok. Matka Boża zatrzymywała się w drodze, aby pożywić się rosnącymi tam jagodami.
Tradycja ludowa zakazywała w dniu 2 lipca zrywania jagód i innych owoców leśnych, gdyż powinno być tego dnia dużo jagód, którymi żywiła się Maryja. Ten kto złamał ludowe prawo, nie uczcił Maryi, ale też mógł narazić siebie na ukąszenie żmii lub innych gadów[9].
