| Święci Nazariusz i Celsus |
|
| męczennicy | |
Nazariusz i Celsus (akwaforta, Nowy Jork, 1887) |
|
| Data śmierci | ? Mediolan |
| Kościół / wyznanie | chrześcijański |
| Wspomnienie | 28 lipca (kat.), 14/27 października (praw.) |
Nazariusz (cs. Muczenik Miediołanskij Nazarij) i Celsus (cs. Muczenik Kielsij Miediołanskij) – mediolańscy męczennicy i święci chrześcijańscy z I (zm. 54-68) lub III wieku.
Niewiele wiadomo o świętych. O odnalezieniu szczątków męczennika Nazariusza i jego wychowanka Celsusa[a] w podmediolańskim ogrodzie (niegdyś cmentarzu) pisał sekretarz św. Ambrożego (zm. 397), Paulin z Mediolanu. W Martyrologium Rzymskim wydarzenie zostało wpisane pod dniem 10 maja a relikwie przeniesiono do Bazyliki świętych Apostołów przy Via Appia (dzisiejsza Bazylika św. Sebastiana za Murami, wł. Basilica di San Sebastiano Fuori le Mura).
Mogli być męczennikami z czasów prześladowań chrześcijan podczas panowania Dioklecjana (284-305) lub, według późniejszych przekazów, Nerona (54-68).
Są patronami dzieci[1], Celsus również koni[2].
Ich wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w Kościele katolickim 28 lipca na pamiątkę śmierci i 10 maja na pamiątkę odnalezienia szczątków[1].
Kościoły wschodnie, z uwagi na liturgię według kalendarza juliańskiego, wspominają świętych męczenników:
W ikonografii Nazariusz i Celsus przedstawiani są razem, jako żołnierze[1].
Część relikwii św. Nazariusza trafiła do klasztoru Altenmünster w Lorsch za sprawą ówczesnego opata św. Chrodeganga, biskupa diecezji Metz.
Niektóre kościoły i opactwa:
Niektóre miasta: