Mapa
Galii pokazująca Nemeti w dorzeczu górnego
Renu
Nemeti albo Nemetes, albo (niem.) Nemeter – zachodniogermańskie plemię, które żyło w pierwszym wieku przed Chrystusem na obszarze górnej Nadrenii pomiędzy Palatynatem i Jeziorem Bodeńskim.
Rzymska nazwa miasta Speyer (Noviomagus Nemetum) ma związek z nazwą plemienia Nemeti. Cezar opisuje miejsce zamieszkania Nemeti[1], a Tacyt uważa ich za sojuszników Rzymu.[2]
[edytuj] Etymologia nazwy Nemeti
Nazwa plemienia Nemeti jest związana z imieniem bogini Nemetony (która była czczona w tym rejonie), oraz celtyckim rdzeniem nemeto- (jak w słowie nameton, który u Celtów oznaczał święte miejsce, np. święty gaj)[3]. Etruska inskrypcja z V wieku przed Chrystusem zanotowała mi Nemetieś (interpretowane jako celtyckie imię męskie *Nemetios)[3].
[edytuj] Związek z nazwą Niemiec
Nazwa Nemetes uważana jest przez niektórych za prawdopodobne źródło nazwy "Niemcy" w językach słowiańskich i węgierskim[4][5][6].
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ C. Iulius Caesar, "Commentariorum Libri VII de Bello Gallico", VI, 25. Tekst łaciński
- ↑ P. CORNELIVS TACITVS ANNALES, 12, 27. Text łaciński
- ↑ 3,0 3,1 John T. Koch, "Celtic Culture: A Historical Encyclopedia", ABC-CLIO, 2006. (Google books)
- ↑ The Journal of Indo-European studies 1974, v.2
- ↑ Etymologia polskiego słowa Niemcy od Nemeti
- ↑ "Trafnie więc pisze Stanisław Rospond: Może nazwa Niemcza, pierwotnie Niemcy, utworzona została od Niemiec (Němъcъ: němъ) ale w znaczeniu pierwotnym "każdego obcego". Należy przy tym nadmienić, że wyraz prasłowiański nemz = niemy mógł być pożyczką od plemienia celtyckiego Nemětae. Kontakty celtycko-słowiańskie zostały potwierdzone w zapożyczeniach z języka celtyckiego". [w:] Studia historica Slavo-Germanica. Uniwersytet Poznański. 1970/72. nr 7-9, str. 165 op. cit. Stanisław Rospond. Polszczyzna śląska 1970. s. 14