Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nereida | |
 Zdjęcie Nereidy wykonane przez Voyagera 2 |
|
| Odkrył | Gerard Kuiper |
| Data odkrycia | 1 maja 1949 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 5 513 400 km |
| Mimośród | 0,751 |
| Perycentrum | 1 372 000 km |
| Apocentrum | 9 655 000 km |
| Okres obiegu | 360,1 d |
| Prędkość orbitalna | 0,934 km/s |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 7,23° |
| Długość węzła wstępującego | 334,8° |
| Argument perycentrum | 280,8° |
| Anomalia średnia | 359,3° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 340 ± 50 km |
| Masa | 3,1 x 1018 kg |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,071 m/s2 |
| Okres obrotu wokół własnej osi | 0,48 d |
| Albedo | 0,16 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
19,2 m |
| Temperatura powierzchni | ~50 K |
Nereida (Neptun II) – siódmy w kolejności odległości od planety księżyc Neptuna, odkryty 1 maja 1949 roku przez Gerarda Kuipera. Nazwa pochodzi od nereid, nimf morskich w mitologii greckiej.
Spis treści |
Niezwykłość orbity Nereidy nasuwa podejrzenie, że może ona być przechwyconą planetoidą lub obiektem pasa Kuipera albo, być może, orbita jej została zakłócona w czasie przechwycenia największego księżyca Neptuna – Trytona.
Przez długi czas była najbardziej zewnętrznym znanym księżycem Neptuna (później zostały nimi Psamathe i Neso). Jest trzecim co do wielkości księżycem Neptuna, ze średnicą ok. 340 km. Odległość od Neptuna wynosi średnio 5 513 400 km, jednak ze względu na bardzo dużą ekscentryczność zmienia się od 1 353 600 do 9 623 700 kilometrów. Jest to największa ekscentryczność orbity spośród wszystkich znanych satelitów w Układzie Słonecznym.
Podczas przelotu sondy Voyager 2 koło Neptuna w 1989 roku Nereida znajdowała się zbyt daleko, by mogła być prawidłowo sfotografowana. Nadesłane zdjęcia ukazały tylko jej bardzo nieregularny kształt, natomiast przy tak niskiej rozdzielczości niewidoczne były szczegóły ukształtowania powierzchni.
|
|||||||
