Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nexhmije Hodża | |
| Data i miejsce urodzenia | 7 lutego 1921 Bitola |
| Przynależność polityczna | Komunistyczna Partia Albanii Albańska Partia Pracy |
Nexhmije Hodża - właśc. Nexhmije Hoxha, z domu Xhuglini - (ur. 7 lutego 1921 w Bitoli) - żona przywódcy albańskiego Envera Hodży, polityk komunistyczny.
Pochodziła z rodziny albańskiej, pochodzącej z Dibry, która w 1928 osiadła w Tiranie. Po ukończeniu szkoły średniej dla dziewcząt w Tiranie w 1941, rozpoczęła pracę w zawodzie nauczycielki. Z ruchem komunistycznym związała się w 1937 r., w Szkodrze. W organizacji młodzieżowej Komunistycznej Partii Albanii działała od 1941. W czasie okupacji niemieckiej kierowała podziemnym pismem "Kobieta Albańska" (alb. Gruaja Shqiptare). W 1944 r. trafiła do 1 Dywizji Uderzeniowej, gdzie zajmowała się propagandą. W 1944 r. znalazła się w sekretariacie I kongresu Albańskiego Związku Kobiet Antyfaszystowskich, a od 1946 kierowała Albańskim Związkiem Kobiet.
W latach 1945-1991 zasiadała w parlamencie albańskim, początkowo w składzie komisji spraw zagranicznych, a potem w komisji kultury. Od 1966 kierowała Instytutem Studiów Marksistowskich przy Komitecie Centralnym APP. W latach 80. identyfikowana z grupą skrajnie konserwatywną w partii, niechętnej jakimkolwiek zmianom. Po śmierci Envera Hodży w 1985 wybrana przewodniczącą Frontu Demokratycznego. Kierowała tą organizacją do 1989, kiedy ją rozwiązano.
W 1991 r. została usunięta z partii i poddana krytyce w organie partyjnym Zëri i popullit. Od grudnia 1991 przebywała w areszcie domowym. 27 stycznia 1993 sąd w Tiranie skazał ją na 9 lat więzienia za defraudację i nadużycie władzy. Stanowisko N. Hodży na procesie zaprezentował adwokat Teodor Mosko - oskarżona odrzucała jakiekolwiek zarzuty twierdząc, że są przykładem politycznej zemsty. W apelacji wyrok podwyższono do 11 lat więzienia[1]. Wolność odzyskała w styczniu 1997.
1 stycznia 1945 poślubiła Envera Hodżę, z którym była związana do jego śmierci. Z tego związku przyszło na świat troje dzieci - dwóch synów (Ilir i Sokol) oraz córka (Pranvera). W ostatnich latach N. Hodża poświęca się obronie dobrego imienia męża, uczestnicząc w obchodach rocznicowych ku jego czci w rodzinnej Gjirokastrze. Wydała wspomnienia Jeta ime me Enverin (Moje życie z Enverem).
