Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNicolae Dabija (ur. 13 lub 18 kwietnia 1907 r. w Galati, zm. pod koniec 1949 r.) - rumuński wojskowy (major), działacz antykomunistyczny w latach powojennych
Uczył się w liceum "Vasile Alecsandri" w Galati, ale był zmuszony przerwać naukę z powodu kłopoów materialnych rodziców. Zatrudnił się jako pracownik w banku. W 1926 r. wstąpił do armii. Służył w 13 Pułku Piechoty w Jassach. W 1927 r. ukończył miejscowe liceum wojskowe, zaś w 1929 r. szkołę piechoty w Sibiu. Od 15 października 1941 r. w stopniu kapitana uczestniczył w walkach na froncie wschodnim w składzie 38 Pułku Piechoty. Brał udział w latach 1942-1943 w kampaniach wojskowych na Krymie i północnym Kaukazie. Był odznaczony Orderem "Mihai Viteazul" 3 klasy oraz Krzyżem Żelaznym 1 i 2 klasy. Został dowódcą grupy dywersyjnej złożonej z 7 żołnierzy, która co kilka dni przekraczała sowieckie linie obronne. Czasami jego grupa powracała z jeńcami. Od jesieni 1943 r. do wiosny 1944 r. kpt. N. Dabija brał udział w walkach obronnych na Krymie, podczas których był 2-krotnie ranny. Odesłano go na leczenie do Rumunii. Od 1 grudnia 1944 r. powrócił do służby wojskowej w 4, a następnie 10 Pułku Straży Granicznej. Dekretem królewskim 4 czerwca 1945 r. odznaczono go ponownie Orderem "Mihai Viteazul" 3 klasy z mieczami. Został awansowany do stopnia majora. W 1946 r. dostał przydział 5 ha ziemi w rejonie miasta Arad. Jednakże Sowieci rozpoczęli jego poszukiwania z powodu działalności wojskowej na froncie wschodnim. Dlatego był zmuszony ukryć się. W lutym 1948 r. poprzez mjr. Iona Opreanu nawiązał kontakt z braćmi Macovei, którzy od 1946 r. prowadzili działalność antykomunistyczną. Powołali oni wspólnie organizację pod nazwą Front Obrony Narodowej - Korpus Hajduków (Frontul Apararii Nationale - Corpul de Haiduci). W dokumentach organów bezpieczeństwa występuje ona też jako Front Obrony Ojczyzny Rumunii (Frontul Apararii Patriei Romane). Podjęto decyzję o podjęciu walki zbrojnej z reżimem komunistycznym. Grupa działała w rejonie Turdy w Górach Zachodniorumuńskich. Początkowo kolportowano ulotki antykomunistyczne, opracowywane przez mjr. N. Dabiję. 19 grudnia 1948 r. spotkał się z braćmi Macovei w celu uzgodnienia akcji zbrojnej. 22 grudnia tego roku napadli oni na budynek władz lokalnych w miasteczku Teiuş, zdobywając broń, amunicję, maszynę do pisania i powielacz oraz 310 tys. lei. W 1949 r. mjr N. Dabija zamierzał zjednoczyć pod swoim dowództwem wszystkie oddziały zbrojne, operujące w Górach Zachodniorumuńskich. Latem tego roku planowano podjęcie zdecydowanych akcji zbrojnych przeciwko miejscowym komunistom. W tym czasie Front Obrony Narodowej - Korpus Hajduków liczył 24 członków. Tymczasem podjęto próby nawiązania kontaktów z placówkami dyplomatycznymi obcych państw w Bukareszcie. Majorowi N. Dabiji udało się uzyskać audiencję u tureckiego konsula pod pozorem uzyskania wizy. Przedstawił się jako komendant główny organizacji antykomunistycznej i poprosił o przekazanie tej informacji Amerykanom. Pomimo początkowej zgody ostateczna odpowiedź była negatywna. Następnie spotkał się z gen. Dumitru Petrescu, b. attaché wojskowym w Waszyngtonie, który zgodził się przekazać Amerykanom informacje o jego organizacji. W tym czasie Securitate wzmogła wysiłki, aby wykryć członków organizacji. Na pocz. marca 1949 r. wykryła ona miejsce schronienia partyzantów, po czym zaatakowała ich. Części partyzantom na czele z mjr. N. Dabiją i jednego z braci Macovei udało się przebić przez okrążenie i wycofać do Valea Filii. Podczas ukrywania się we wsi Garbe mjr Dabija został 23 marca tego roku schwytany przez kilku jej mieszkańców, związany i przekazany milicjantom, którzy zawieźli go do miasta Turda, przekazując Securitate. Przewieziony do Bukaresztu po brutalnym śledztwie został 4 października skazany na karę śmierci przez rozstrzelanie.
