Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nicolas Anelka | ||
 |
||
| Imię i nazwisko | Nicolas Sebastien Anelka | |
| Data i miejsce urodzenia |
14 marca 1979 Wersal,  Francja |
|
| Pseudonim | Hulk, Nico | |
| Pozycja | Napastnik | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Masa ciała | 77 kg | |
| Informacje klubowe | ||
| Obecny klub | Shanghai Shenhua | |
| Numer | 39 | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1994–1997 1997–1999 1999–2000 2000–2002 2001–2002 2002–2005 2005–2006 2006–2008 2008–2011 2012– |
PSG Arsenal Real Madryt PSG → Liverpool FC (wyp.) Manchester City Fenerbahçe Bolton Wanderers Chelsea Shanghai Shenhua |
10 (1) 65 (23) 19 (2) 39 (10) 22 (5) 89 (37) 39 (14) 53 (21) 125 (38) 4 (2) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1998–2010 | Francja |
69 (14) |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2012– | Shanghai Shenhua | |
| 1 Mecze i gole w lidze aktualne na 1 stycznia 2012. 2 Mecze i gole w reprezentacji aktualne na 1 stycznia 2012. |
||
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Nicolas Sebastien Anelka (wym. [nikɔˈla anɛlˈka]; ur. 14 marca 1979 w Wersalu[1]) – francuski piłkarz grający na pozycji napastnika w Shanghai Shenhua. Jest również grającym trenerem tego klubu[2].
Anelka zaczynał swoją karierę w Paris Saint-Germain, jednak wkrótce przeszedł do Arsenalu, gdzie stał się podstawowym graczem, po czym w 1999 roku zdobył nagrodę dla najlepszego młodego zawodnika grającego w Anglii. W tym samym roku Real Madryt zakupił piłkarza do swojego klubu za rekordową cenę 22,3 milionów funtów. Anelka nie zaaklimatyzował się w hiszpańskiej drużynie i w następnym sezonie został sprzedany za 20 milionów funtów do swojego pierwszego klubu – PSG. Pomimo regularnych występów w paryskim zespole w, grudniu 2001 roku Anelka został wypożyczony do Liverpoolu,a przed sezonem 2002/03, piłkarza za 13 milionów funtów kupił Manchester City.
Po trzech sezonach gry dla The Citizens, Anelka odszedł do Fenerbahce, jednak po półtora roku gry w tureckim klubie powrócił do Premier League, aby reprezentować barwy Boltonu Wanderers. Po przejściu do Chelsea w styczniu 2008 roku, Anelka stał się najdroższym piłkarzem na świecie, biorąc pod uwagę sumę wszystkich kwot, jakie do tej pory za niego zapłacono (ponad 85 milionów funtów)[3][4][5].
Anelka wraz z reprezentacją Francji zdobył mistrzostwo Europy w 2000 roku oraz Puchar Konfederacji w 2001 roku. Dotychczas wystąpił w jej barwach 68 razy i strzelił dla niej 13 goli w oficjalnych spotkaniach.
Spis treści |
Nicolas Sebastien Anelka urodził się 14 marca 1979 roku w Wersalu. Rodzice piłkarza pochodzą z Martyniki. Jego brat, Claude, jest jego agentem, zaś żona Anelki, Barbara Tausia jest tancerką włoskiej grupy Eu4ya.
Anelka rozpoczynał swoją karierę w Paris Saint-Germain. W sezonie 1995/1996 wystąpił w dwóch ligowych meczach, zaś w następnym w ośmiu i zdobył jednego gola.
22 lutego 1997 roku – trzy tygodnie przed swoimi osiemnastymi urodzinami – Anelka przeszedł za 0,5 miliona funtów do Arsenalu. Swój debiut w Premier League zaliczył 5 kwietnia, kiedy to zagrał w wygranym 3:0 meczu z lokalnym rywalem – Chelsea. W następnym sezonie Francuz stał się podstawowym graczem Kanonierów (także z powodu kontuzji Iana Wrighta) i wraz z kolegami z zespołu został mistrzem kraju oraz wygrał Puchar Anglii (w finale strzelił jednego gola). Sezon 1998/1999 Anelka rozpoczął od wygranego meczu z Manchesterem United o Tarczę Wspólnoty w którym strzelił jednego gola. Ostatecznie Arsenal zajął drugie miejsce w Premier League, a udział w rozgrywkach Ligi Mistrzów zakończył na fazie grupowej.
Po zakończeniu sezonu 1998/1999 Francuz zażądał od działaczy Kanonierów wyższej pensji. Dodatkowo pojawiły się plotki o tym, że starsi bracia Anelki kierują jego karierą, co spowodowało konflikty z zarządem i wymusiło odejście Francuza do innego klubu.
Latem 1999 roku Anelka przeszedł za 22,3 miliony funtów do Realu Madryt. Forma Francuza nie była już tak dobra jak w Arsenalu. W półfinale Ligi Mistrzów Anelka strzelił dwa gole które zapewniły Realowi awans do finału, w którym Królewscy pokonali Valencię 3:0 (Anelka grał do 79. minuty). Łącznie w barwach Realu piłkarz wystąpił w 28 meczach w których zdobył cztery bramki.
Latem 2000 roku Anelka ponownie podpisał kontrakt z Paris Saint-Germain. Suma transferu opiewała na 20 milionów funtów. W grudniu 2001 roku Anelka został wypożyczony do Liverpoolu. W The Reds nie potrafił wywalczyć sobie miejsca w podstawowym składzie i menedżer Gerard Houllier nie zdecydował się na przedłużenie kontraktu po zakończeniu sezonu 2001/2002, którym Francuz wywalczył z klubem Puchar Intertoto. Po powrocie do Paryża, Anelka po kilku dniach został sprzedany do innego angielskiego klubu – Manchesteru City. W The Citizens Francuz szybko stał się gwiazdą. Zdobył zaufanie trenera i wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie zespołu. Wraz z kolegami z drużyny nie osiągnął jednak większych sukcesów. Dla Manchesteru piłkarz rozegrał 103 mecze w których zdobył 46 goli.
W styczniu 2005 roku Anelka przeszedł za siedem milionów funtów do Fenerbahce Stambuł[6]. Francuz pomógł swojemu klubowi zdobyć mistrzostwo Turcji w sezonie 2004/05. Latem pojawiły się spekulacje na temat tego, że Anelka powróci do Premier League, aby reprezentować Newcastle United. Ostatecznie transfer nie doszedł do skutku, a Anelka pozostał w Fenerbahce i w sezonie 2005/06 grał z tym klubem w fazie grupowej Ligi Mistrzów.
W trakcie zimowego okienka transferowego 2006, Harry Redknapp, ówczesny manager Portsmouth FC był skłonny zapłacić 8,2 miliona funtów za wypożyczenie francuskiego snajpera na Fratton Park[7], jednak działacze tureckiej drużyny, nie zgodzili się na transfer.
25 sierpnia 2006 roku Bolton Wanderers podpisał z Anelką czteroletni kontrakt. Suma transferu opiewała na osiem milionów funtów[8]. Francuz zadebiutował w The Trotters 9 września w ligowym meczu z Watfordem[9]. Pierwszego gola strzelił dziesięć dni później – 19 września w wygranym 3:1 spotkaniu Pucharu Ligi Angielskiej z Walsall FC. Ostatecznie sezon 2006/2007 Anelka wraz ze swoim klubem zakończył na 6. miejscu w tabeli, a w 35. meczach strzelił jedenaście goli. W styczniu 2007 roku pojawiła się informacja jakoby Anelka miał powrócić do swojego byłego klubu – Arsenalu. Ostatecznie Francuz pozostał w Boltonie i 30 sierpnia przedłużył swój kontrakt o kolejne cztery lata[10].
11 stycznia 2008 roku Anelka przeszedł do Chelsea za 15 milionów funtów[11][12]. Francuz w The Blues zadebiutował już następnego dnia w meczu z Tottenhamem Hotspur[13]. Dwa tygodnie później strzelił swojego pierwszego gola dla londyńskiej drużyny w spotkaniu Pucharu Anglii z Wigan Athletic, zaś pierwsze ligowe trafienie zaliczył 2 lutego w meczu przeciwko Portsmouth. W finale Ligi Mistrzów 2007/2008 strzał Anelki w siódmej kolejce serii rzutów karnych obronił Edwin van der Sar, co spowodowało, że Champions League wygrały Czerwone Diabły.
Sezon 2008/2009 Anelka rozpoczął od ligowego meczu z Portsmouth i od razu w tym spotkaniu wpisał się na listę strzelców. 1 listopada 2008 roku Francuz strzelił swojego pierwszego hat-tricka w barwach The Blues, kiedy to trzykrotnie pokonał bramkarza Sunderlandu – Mártona Fülöpa. Ten wyczyn powtórzył jeszcze raz, 14 lutego 2009 roku w spotkaniu rozegranym w ramach Pucharu Anglii z Watfordem. 14 grudnia 2008 roku Hulk w zremisowanym 1:1 meczu z West Ham United strzelił swoją setną bramkę w lidze angielskiej[14]. Anelka wraz z Chelsea dotarł do półfinału Ligi Mistrzów, w którym londyńczycy zostali wyeliminowani przez FC Barcelonę. Ostatecznie Francuz sezon 2008/2009 zakończył z 19. ligowymi trafieniami, co dało mu tytuł króla strzelców Premier League[15][16]. 30 maja Anelka wystąpił w wygranym 2:1 przez Chelsea finale Puchar Anglii z Evertonem[17][18].
12 grudnia 2011 roku Anelka podpisał kontrakt z chińskim klubem Shanghai Shenhua. Francuski piłkarz przeszedł do nowego zespołu w styczniu 2012[19][20].
Anelka swoją reprezentacyjną karierę zaczynał grając w kadrach młodzieżowych. Z zespołem U-20 wystąpił na Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w 1997 roku, w których Francuzi dotarli do ćwierćfinału imprezy, gdzie ulegli po serii rzutów karnych Urugwajowi. Pierwszy mecz w dorosłej kadrze Anelka rozegrał 22 kwietnia 1998 roku, kiedy to wystąpił w zremisowanym spotkaniu ze Szwecją. Pierwszego gola strzelił ponad pięć miesięcy później – 10 października – w meczu z Rosją, rozegranym w ramach kwalifikacji do EURO 2000. Reprezentacja Francji awansowała na ten turniej i wraz z Anelką w składzie została Mistrzem Europy. Piłkarz wystąpił również w wygranym przez Trójkolorowych Pucharze konfederacji 2001, w którym strzelił jednego gola. Pomimo obiecującego startu w kadrze, Anelka stracił miejsce w zespole w latach 2002-2005, głownie przez częste zmiany klubów i słabą dyspozycję strzelecką[21].
Dzięki dobrej postawie w Boltonie Wanderers i Chelsea, Anelka został powołany na Mistrzostwa Europy rozgrywane w Austrii i Szwajcarii. W pierwszym meczu z reprezentacją Rumunii Francuz wyszedł w podstawowym składzie i grał do 72. minuty[22]. W następnych dwóch spotkaniach (z Holandią i Włochami) Hulk pojawiał się na boisku w drugich połowach[23][24]. Ostatecznie Francuzi zajęli czwarte miejsce w grupie i pożegnali się z turniejem.
14 listopada 2009 roku Anelka zdobył jedynego gola w barażowym spotkaniu z reprezentacją Irlandii w ramach kwalifikacji Mistrzostwa Świata, czym w dużym stopniu przyczynił się do awansu swojego kraju na Mundial[25].
Podczas mistrzostw świata w RPA wg L'Equipe Nicolas Anelka miał obrazić trenera Raymonda Domenecha w przerwie meczu z Meksykiem, za co został wyrzucony z kadry reprezentacji Francji przez federację francuską, która po mistrzostwach podjęła decyzję o zawieszeniu Anelki na 18 meczów reprezentacji.
Stan na 1 stycznia 2012
| Klub | Sezon | Liga | Puchary krajowe | Puchary europejskie | Łącznie | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | Występy | Gole | ||
| PSG | 1995/1996 | 2 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 |
| 1996/1997 | 8 | 1 | 1 | 0 | 1 | 0 | 10 | 1 | |
| Arsenal | 1996/1997 | 4 | 0 | 0 | 0 | 0 | 0 | 4 | 0 |
| 1997/1998 | 26 | 6 | 12 | 3 | 2 | 0 | 40 | 9 | |
| 1998/1999 | 35 | 17 | 5 | 0 | 5 | 1 | 45 | 18 | |
| Real Madryt | 1999/2000 | 19 | 2 | 0 | 0 | 9 | 2 | 28 | 4 |
| PSG | 2000/2001 | 27 | 8 | 1 | 0 | 9 | 5 | 37 | 13 |
| 2001/2002 | 12 | 2 | 0 | 0 | 7 | 3 | 19 | 5 | |
| → Liverpool FC | 2001/2002 | 20 | 4 | 2 | 1 | 0 | 0 | 22 | 5 |
| Manchester City | 2002/2003 | 38 | 14 | 3 | 0 | 0 | 0 | 41 | 14 |
| 2003/2004 | 32 | 16 | 6 | 4 | 5 | 4 | 43 | 24 | |
| 2004/2005 | 19 | 7 | 0 | 0 | 0 | 0 | 19 | 7 | |
| Fenerbahce | 2004/2005 | 14 | 4 | 2 | 0 | 2 | 0 | 18 | 4 |
| 2005/2006 | 25 | 10 | 6 | 2 | 6 | 0 | 37 | 12 | |
| 2006/2007 | 0 | 0 | 0 | 0 | 2 | 0 | 2 | 0 | |
| Bolton Wanderers | 2006/2007 | 35 | 11 | 4 | 1 | 0 | 0 | 39 | 12 |
| 2007/2008 | 18 | 10 | 0 | 0 | 4 | 1 | 22 | 11 | |
| Chelsea | 2007/2008 | 14 | 1 | 5 | 1 | 5 | 0 | 24 | 2 |
| 2008/2009 | 37 | 19 | 5 | 4 | 12 | 2 | 54 | 25 | |
| 2009/2010 | 33 | 11 | 4 | 1 | 7 | 3 | 44 | 15 | |
| 2010/2011 | 32 | 6 | 4 | 3 | 9 | 7 | 45 | 16 | |
| 2011/2012 | 9 | 1 | 1 | 0 | 4 | 0 | 14 | 1 | |
| Francja | 49 | 11 | 2 | 0 | 17 | 8 | 68 | 19 | |
| Anglia | 352 | 123 | 51 | 18 | 53 | 18 | 456 | 159 | |
| Hiszpania | 19 | 2 | 0 | 0 | 0 | 2 | 28 | 4 | |
| Turcja | 39 | 14 | 8 | 2 | 10 | 0 | 57 | 16 | |
| Łącznie | 459 | 150 | 61 | 20 | 89 | 28 | 609 | 198 | |
| Reprezentacja | Rok | Występy | Gole |
|---|---|---|---|
| Francja | 1998 | 3 | 1 |
| 1999 | 7 | 2 | |
| 2000 | 9+1[26] | 1+1[27] | |
| 2001 | 7 | 1 | |
| 2002 | 1 | 0 | |
| 2003 | 0 | 0 | |
| 2004 | 0 | 0 | |
| 2005 | 2 | 1 | |
| 2006 | 3 | 1 | |
| 2007 | 10 | 3 | |
| 2008 | 11 | 1 | |
| 2009 | 9 | 2 | |
| 2010 | 6 | 0 | |
| Łącznie | 68+1 | 13+1 |
• Gracz miesiąca Premier League : Luty 1998, Listopad 2008
• Najlepsza jedenastka sezonu Premier League : 1999, 2009
• Król Strzelców Premier League : 2008/2009
• Mistrzostwo Anglii : 1997/1998
• Wicemistrzostwo Anglii : 1998/1999
• Puchar Anglii : 1998
• Tarcza Wspólnoty : 1998
Liga Mistrzów : 1999/2000
• Puchar Intertoto : 2000/2001
• Mistrzostwo Turcji : 2004/2005
• Wicemistrzostwo Turcji : 2005/2006
• Finalista Pucharu Turcji : 2006
• Mistrzostwo Anglii : 2009/10
• Wicemistrzostwo Anglii : 2007/08
• Finalista Pucharu Ligi Angielskiej : 2008
• Finalista Ligi Mistrzów : 2007/08
• Puchar Anglii : 2009, 2010
• Tarcza Wspólnoty : 2009
• Mistrzostwo Europy : 2000
• Puchar Konfederacji : 2001
|
|||||
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
