Nicolas Chalon du Blé markiz d'Huxelles i Cormatin (ur. 1652, Chalon-sur-Saône, zm. 1730, Paryż) – francuski dowódca i polityk.
Jego protektorem był Franciszek Michał le Tellier, markiz de Louvois. Nicolas Chalon został marszałkiem Francji w roku 1703.
Po zakończeniu wojny o hiszpańską sukcesję (1701-1714) pełnił funkcję przewodniczącego rady (polisynodia) spraw zagranicznych conseil des affaires étrangères (1715-1718).
Pamiętnikarz Louis de Rouvroy, książę de Saint-Simon opisywał go jako wolno chodzącego olbrzyma, otyłego smakosza i rozpustnika otwarcie homoseksualnego, zatrudniającego przystojnych lokajów, a także leniwego niezbyt wykształconego wodza słabego ducha. Swój popielaty ulubiony surdut nosił do zupełnego zniszczenia.
| Poprzednik Louis d'Aumont de Rochebaron |
Ambasador nadzwyczajny w Wielkiej Brytanii 1713-1713 |
Następca Charles-François La Bonde d'Iberville |
| Poprzednik Jean-Baptiste Colbert de Torcy |
przewodniczący rady spraw zagranicznych 1715-1718 |
Następca Guillaume Dubois |
| Poprzednik Guillaume Dubois |
Ambasador nadzwyczajny w Wielkiej Brytanii po raz II 1718-1718 |
Następca Yves Alègre, markiz d'Alègre |