Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nicolas Mahut | |
 |
|
| Państwo |  Francja |
| Miejsce zamieszkania | Boulogne-Billancourt |
| Data i miejsce urodzenia | 21 stycznia 1982 Angers |
| Wzrost | 190 cm |
| Masa ciała | 80 kg |
| Gra | praworęczna, jednoręczny backhand |
| Status profesjonalny | 2000 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Lionel Zimbler |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 40 (18 lutego 2008) |
| Australian Open | 2R (2007, 2008, 2011) |
| Roland Garros | 2R (2010) |
| Wimbledon | 3R (2006) |
| US Open | 2R (2006, 2011) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 5 |
| Najwyżej w rankingu | 25 (10 stycznia 2005) |
| Australian Open | QF (2007) |
| Roland Garros | QF (2006) |
| Wimbledon | 3R (2008) |
| US Open | SF (2004, 2007) |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Nicolas Mahut (ur. 21 stycznia 1982 w Angers), tenisista francuski, zwycięzca turniejów rangi ATP Tour w grze podwójnej.
Występując jeszcze w gronie juniorów Mahut wygrał jeden juniorski wielkoszlemowy turniej w singlu, Wimbledon z roku 2000. W finale pokonał Chorwata Mario Ančića. Tegoż samego roku zwyciężył również w deblowych rozgrywkach podczas Australian Open, będąc wówczas w parze z Tommym Robredo. Wcześniej, bo w 1999 triumfował także w zmaganiach deblowych na US Open, gdzie grał razem z Julienem Benneteau.
Grając już jako zawodowiec Mahut osiągnął dwa finały singlowe rozgrywek z cyklu ATP Tour. Pierwszy finał rozegrał w czerwcu 2007 w londyńskim Queen's na kortach trawiastych, eliminując po drodze m. in. Ivana Ljubičića oraz Rafaela Nadala; w finale przegrał z Andy Roddickiem. Drugi finał Francuz zagrał miesiąc później w Newport, lecz w finale nie sprostał Fabrice Santoro.
W grze podwójnej Mahut wygrał pięć turniejów ATP Tour, najpierw w 2003 w Metz, gdzie grał razem z Julienem Benneteau, rok później ponownie zwyciężył w Metz, ale tym razem partnerem Francuza był Arnaud Clément, w 2009 w Lyonie, ponownie grając z Benneteau oraz w 2012 roku w Montpellier oraz w Marsylii, tworząc parę z Édouardem Rogerem-Vasselinem. Ponadto Mahut był uczestnikiem czterech innych finałów, w których został pokonany.
W roku 2010, podczas I rundy Wimbledonu Francuz zagrał najdłuższy mecz w historii tenisa. Trwał on 11 godzin i 5 minut, rozgrywany był przez 3 dni, a Mahut przegrał go z Johnem Isnerem 2:3 (68:70 w ostatnim secie).
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów Mahut był na 40. miejscu w lutym 2008, z kolei w zestawieniu deblistów w styczniu 2005 zajmował 25. pozycję.
Spis treści |
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP Tour 500 |
| ATP Tour 250 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2007 |  Londyn (Queen's) |
Trawiasta |  Andy Roddick |
6:4, 6:7(7), 6:7(2) |
| 2. | 2007 | Newport |
Trawiasta | Fabrice Santoro |
4:6, 4:6 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2003 | Metz |
Twarda (hala) | Julien Benneteau |
Michaël Llodra Fabrice Santoro |
7:6(2), 6:3 |
| 2. | 2004 | Metz |
Twarda (hala) | Arnaud Clément |
 Ivan Ljubičić Uros Vico |
6:2, 7:6(8) |
| 3. | 2009 | Lyon |
Twarda (hala) | Julien Benneteau |
Arnaud Clément Sébastien Grosjean |
6:4, 7:6(6) |
| 4. | 2012 | Montpellier |
Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin |
 Paul Hanley Jamie Murray |
6:4, 7:6(4) |
| 5. | 2012 | Marsylia |
Twarda (hala) | Édouard Roger-Vasselin |
 Dustin Brown Jo-Wilfried Tsonga |
3:6, 6:3, 10-6 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2003 | Lyon |
Twarda (hala) | Julien Benneteau |
 Jonathan Erlich Andy Ram |
1:6, 3:6 |
| 2. | 2004 | Newport |
Trawiasta | Grégory Carraz |
Jordan Kerr Jim Thomas |
3:6, 7:6(5), 3:6 |
| 3. | 2007 |  Bangkok |
Twarda (hala) | Michaël Llodra |
Sanchai Ratiwatana Sonchat Ratiwatana |
6:3, 5:7, 7-10 |
| 4. | 2011 | Paryż |
Twarda (hala) | Julien Benneteau |
 Rohan Bopanna Aisam-ul-Haq Qureshi |
2:6, 4:6 |
