| Nicole Duclos | |||||||||||||||||||||||||||
| Wzrost | 167 cm | ||||||||||||||||||||||||||
| Masa ciała | 55 kg | ||||||||||||||||||||||||||
| Dyscypliny | lekkoatletyka | ||||||||||||||||||||||||||
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||
Nicole Duclos z domu Salavert (ur. 15 sierpnia 1947 w Périgueux) – francuska lekkoatletka, sprinterka, mistrzyni Europy.
Na mistrzostwach Europy w 1969 w Atenach w finale biegu na 400 m wpadła na metę równo ze swą rodaczką Colette Besson, ówczesną mistrzynią olimpijską na tym dystansie. Obie ustanowiły nowy rekord świata wynikiem 51,70 s. Analiza fotofiniszu wskazała, że zwyciężyła Duclos i to ona została mistrzynią Europy. W biegu sztafetowym 4 x 400 m również o zwycięstwie zadecydował fotofinisz. Pierwsze miejsce zajęła sztafeta Wielkiej Brytanii, a Francuzki (w składzie: Bernadette Martin, Duclos, Eliane Jacq i Besson) zdobyły srebrny medal. Obie sztafety poprawiły rekord świata (sztafeta brytyjska uzyskała czas 3:30,82, a francuska 3;30,85).
Na halowych mistrzostwach Europy w 1970 w Wiedniu Duclos zdobyła wraz z koleżankami złoty medal w sztafecie olimpijskiej 1+2+3+4 okrążenia. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach wystąpiła tylko w sztafecie 4 x 400 m, która odpadła w przedbiegach. Na halowych mistrzostwach Europy w 1972 w Grenoble zdobyła brązowy medal w sztafecie 4 x 2 okrążenia.
Na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium odpadła w półfinale biegu na 400 m, zaś w biegu sztafetowym 4 x 400 m udało jej się wraz z koleżankami zająć 4. miejsce. Na halowych mistrzostwach Europy w 1973 w Rotterdamie zdobyła srebrny medal w sztafecie 4 x 2 okrążenia, a w biegu na 400 m odpadła w eliminacjach. Podobnie odpadła w eliminacjach na 400 m podczas halowych mistrzostw Europy w 1974 w Göteborgu.
Była mistrzynią Francji w biegu na 400 m w 1969 i 1973[1], a także halową mistrzynią na 400 m w 1973[2].