Nieślubne dziecko

Nieślubne dziecko (pozamałżeńskie) – dziecko pochodzące ze związku pozamałżeńskiego, inaczej „z nieprawego łoża” (łac. illegitimi thori) lub dziecko naturalne (w prawie kanonicznym, w przeciwieństwie do dziecka prawego). Jego status był bardzo różny, zależnie od kultury, w jakiej przyszło na świat. Niekiedy było piętnowane, lecz bywało także traktowane jak dziecko z formalnego związku.

Inne określenia na takie dziecko to bękart (obecnie słowo o charakterze pejoratywnym) lub bastard (nieślubny potomek królewski). Często z bękartem mylony jest mamzer w judaizmie.

Przykładowy odsetek dzieci nieślubnych w Polsce pod koniec XVIII wieku pośród wszystkich chrztów (z hasła demografia historyczna):

• lata 1740-1769: 9,6%
• lata 1770-1779: 8,4%

Zobacz też

• konkubinat
• pochodzenie dziecka, pochodzenie prawe i naturalne, pokrewieństwo, filiacja, małżeństwo
• bękart, bastard, mamzer

Literatura

• M. Piasecka-Sobkiewicz, Uprawnienia dziecka pozamałżeńskiego (w:) Gazeta Prawna nr 56/2008 z 19 marca 2008, s. 18