Nieświadomość indywidualna (nieświadomośc osobnicza) - to nieświadoma sfera życia psychicznego człowieka. Zawiera procesy psychiczne, które odbywają się poza świadomością człowieka. Bazą (fundamentem) dla nieświadomości indywidualnej jest znacznie obszerniejsza nieświadomość zbiorowa[1].
Psychologia analityczna uważa aktywny kontakt człowieka z jego nieświadomością indywidualną oraz archetypami za konieczny dla zachowania zdrowia psychicznego[2].
Carl Gustav Jung podkreśla chaotyczność jej zawartości[1].
Obejmuje ona:
- nieakceptowane społecznie pragnienia,
- popędy,
- przeżycia czy urazy psychiczne nie dopuszczane do świadomości ale mające znaczny wpływ na życie i zachowanie człowieka,
- osobiste fantazje,
- zapomniane skutki oddziaływania środowiska, uczucia, myśli[3].
Mimo zepchnięcia do nieświadomości indywidualnej, są one nadal żyjące i działające w niej[3].
[edytuj] Odpowiedniki dalekowschodnie
W odniesieniu do filozofii indyjskiej, do zawartości nieświadomości indywidualnej C.G.Jung zalicza chaotyczne manifestacje Kleśa[1].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 O psychologii wschodniej medytacji. W: Carl Gustav Jung: Podróż na Wschód. Leszek Kolankiewicz (red.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Pusty Obłok, 1989, s. 163, 165. ISBN 83-85041-09-5.
- ↑ Edyta Procner, Maria Sokolik: Urojenia i halucynacje o treści religijnej w schizofremii w ujęciu psychoanalizy i psychologii analitycznej. W: Doswiadczenie religijne. Tadeusz Doktór (opr.). Wyd. 1. Warszawa: Wydawnictwo Księży Werbistów VERBINUM, 2007, s. 92, seria: Dialog międzyreligijny. Tom 8. ISBN 978-83-7192-338-8.
- ↑ 3,0 3,1 Ole Vedfelt: Kobiecość w mężczyźnie. Piotr Billig (tł.). Wyd. 2. Warszawa: ENETEIA Wydawnictwo Psychologii i Kultury, 2004, s. 18, seria: Biblioteka jungowska. ISBN 83-85713-46-8.
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
