Niedziela

Niedziela
Typ święta	chrześcijańskie
Zwyczaje	uczestnictwo w nabożeństwie kościelnym
Upamiętnia	zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa

Niedziela – dzień tygodnia występujący pomiędzy sobotą a poniedziałkiem. Według normy ISO 8601 rozumiany jako siódmy, ostatni dzień tygodnia. W tradycji biblijnej – chrześcijańskiej, żydowskiej oraz muzułmańskiej jest dniem pierwszym. Taka rachuba obowiązuje w niektórych krajach, szczególnie anglosaskich. W niektórych językach jej pozostałością są nazwy większości lub niektórych dni tygodnia (w językach słowiańskich – środy).

Niedziela została ustanowiona świętem państwowym w 321 roku n.e. przez cesarza Konstantyna. Dla części chrześcijan niedziela jest dniem świątecznym upamiętniającym zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa. Katolicy tego dnia uczestniczą we Mszy świętej.

Europejska tradycja pozachrześcijańska, również rzymska, łączyła ten dzień z kultem Słońca lub Mitry, czego liczne pozostałości znajdują się po dziś dzień w wielu językach. ‛Dzień Słońca’: np. łac. dies Solis, ang. Sunday, niem. Sonntag. Podobne pozostałości dotyczą również innych dni tygodnia np. sobota była nazywana dniem Saturna, poniedziałek dniem księżyca.

W wielu językach nazwa ukształtowała się wraz z kulturą chrześcijańską którą przyjmowały i z którą się rozwijały:

• w językach romańskich od łac. feria Dominica, dies Dominicus (dzień Pański, tj. Jezusa Chrystusa) pochodzą np. hiszp. domingo, franc. dimanche;
• takie samo znaczenia ma gr. κυριακή < Κύριος ‛Pan’;
• ros. вoскресенье (waskriesien´je) oznacza ‛zmartwychwstanie’;
• w pozostałych językach słowiańskich nazwa nawiązuje do obowiązku powstrzymania się od pracy (który w średniowieczu uważano za ważny wyznacznik niedzieli) i pochodzi od psł. ne dělatĭ ‛nie działać = nie pracować’: np. niedziela, czes. neděle, chorw. nedjelja.

Niedziela wraz z sobotą tworzy współcześnie tak zwany weekend (z ang. week - tydzień, end - koniec) czyli koniec tygodnia.

Linki zewnętrzne

• Dni liturgiczne w Kościele katolickim