| Niepokalanki | |
| Pełna nazwa | Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny |
| Nazwa łacińska | Congregatio Sororum Immaculatae Conceptionis Beatae Virginis Mariae |
| Skrót zakonny | CSIC |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
| Założyciel | Józefa Karska, Marcelina Darowska, o. Hieronim Kajsiewicz |
| Data założenia | 25 listopada 1857 |
| Przełożony | Matka Maria Wawrzyna od Ducha Świętego Wiesława Chwedoruk |
| Strona internetowa | |
Niepokalanki, Zgromadzenie Sióstr Niepokalanego Poczęcia Najświętszej Marii Panny, łac. Congregatio Sororum Immaculatae Conceptionis Beatae Virginis Mariae – żeńskie zgromadzenie zakonne.
Spis treści |
Józefa Karska wyraźnie zaczynała rozumieć rolę kobiety w rodzinie i społeczeństwie oraz jej odpowiedzialność za wychowanie młodego pokolenia. Coraz intensywniej myślała także o życiu zakonnym i czuła się powołaną do założenia zgromadzenia żeńskiego, które by poświęciło się wychowywaniu dziewcząt. Wśród modlitwy w kościele bernardynów – dzisiejszy kościół św. Anny w Warszawie, dał jej Bóg głębokie zrozumienie, iż to właśnie ona ma powołać nowe zgromadzenie zakonne.
Niestety rozwijająca się gruźlica płuc udaremniła jej plany. Zmuszona była przerwać działalność charytatywną i w 1850 roku wyjechała za granicę na kurację. Przybyła do Rzymu, gdzie na spowiednika i kierownika duchowego obrała spotkanego o. Hieronima Kajsiewicza. Na jego ręce złożyła 7 maja 1851 roku prywatne śluby dozgonnej czystości i posłuszeństwa. W 1854 roku spotkała się z Marceliną Darowską. Wzajemne kontakty Józefy Karskiej i Marceliny Darowskiej z czasem zacieśniały się i pogłębiały.
Za początek istnienia Zgromadzenia Sióstr Niepokalanego Poczęcia NMP (niepokalanki) uważa się rok 1857, kiedy to grupka kilku kobiet wraz z Józefą Karską rozpoczęła życie wspólnotowe w rzymskim klasztorze Casa della Madonna na Via Paolina. Stało się to na mocy dekretu Kongregacji dla Biskupów i Zakonów z dnia 25 listopada 1857 roku, zezwalającego na prowadzenie wspólnego życia i dalszych prac formacyjnych. Datę tą uważa się za urzędowe zawiązanie zgromadzenia. W 1858 roku powstały pierwsze konstytucje – reguła zgromadzenia. Dnia 8 grudnia 1859 roku odbyły się pierwsze w historii zgromadzenia obłóczyny i publiczne śluby wieczyste, w tym Józefy Karskiej. Od tego czasu była ona matką Marią Józefą od Jezusa Ukrzyżowanego, nie rządziła długo ponieważ zmarła w 1860 roku.
Drugą przełożoną generalną została Marcelina Darowska. Na wiadomość o śmierci Józefy Karskiej i jej woli, iż to ona ma ją zastąpić, Marcelina Darowska opuściła Podole i wyjechała do Rzymu. Dnia 3 stycznia 1861 roku publicznie powtórzyła wieczyste śluby i objęła przełożeństwo nad wspólnotą. Jedną z pierwszych jej decyzji było przeniesienie całego zgromadzenia do Jazłowca do Polski i stało się to w 1863 roku. Tym samym dom generalny zgromadzenia znalazł się w Jazłowcu i był nim do 1933 roku. Za rządów Matki Marceliny Darowskiej powstały klasztory: – Jazłowiec (1863)gdzie obecnie mieści się Dom Rekolekcyjny bł. Marceliny Darowskiej, a w jednej części skrzydła sanatorium, – Jarosław(1875) – Niżniów (1883) – Nowy Sącz (1897) – Słonim (1907) – Szymanów (1908), gdzie od 1933 roku znajduje się dom generalny.
W przeszłości Siostry prowadziły również w Kościerzynie, Łomiankach, w Warszawie przy ulicy Idzikowskiego, w Warszawie przy ulicy Kazimierzowskiej oraz kilka szkół na Kresach (m.in. Jazłowiec, Słonim).
Zgromadzenie prowadzi przedszkola, szkoły podstawowe, gimnazja i szkoły średnie z internatami dla dziewcząt. Siostry zakonne również nauczają religii w szkołach państwowych, biorą udział w przygotowaniach do rekolekcji indywidualnych i grupowych. Działają w misjach na Białorusi i Ukrainie.
Obecnie Siostry prowadzą następujące szkoły i przedszkola:
Zgromadzenie sprawuję opiekę nad dwoma sanktuariami maryjnymi w Szymanowie i w Kościerzynie.