Nierówność Jensena mówi, że jeżeli
jest funkcją wypukłą w przedziale
, to wartość tej funkcji na kombinacji wypukłej elementów przedziału
nie przekracza kombinacji wypukłej wartości funkcji w tych punktach (przy czym obie kombinacje wypukłe mają te same współczynniki).
Spis treści |
Dla dowolnych liczb
, nazywanych wagami, spełniających warunek:

oraz dowolnych liczb

(gdzie
jest przedziałem) i dowolnej funkcji
wypukłej w
, prawdziwa jest nierówność:

którą nazywa się nierównością Jensena. Dla funkcji wklęsłych prawdziwa jest nierówność w przeciwną stronę.
Dowód indukcyjny (po
).
Dla
nierówność jest oczywista. Dla
uzyskujemy definicję funkcji wypukłej.
Niech
. Założenie indukcyjne jest następujące:

gdzie
należą do przedziału
oraz 
Teza indukcyjna to:

gdzie
należą do przedziału
oraz
.
Niech
oraz
Bez straty ogólności można założyć, że
Wówczas:


Korzystając z założenia indukcyjnego:

Z definicji funkcji wypukłej:


co kończy dowód.
Aby udowodnić nierówność gdy
jest funkcją wklęsłą, wystarczy zauważyć, że
jest funkcją wypukłą. Stąd oraz nierówności Jensena:

co jest równoważne nierówności

nierówność przyjmuje postać:

Niech
będzie funkcją wypukłą,
będzie zmienną losową, oraz
będą całkowalne. Wówczas dla wartości oczekiwanej nierówność ma postać:

Jeżeli ponadto
jest odpowiednim σ-ciałem zdarzeń, to dla warunkowej wartości oczekiwanej nierówność ma postać:
