Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Niezabyszewo | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | pomorskie |
| Powiat | bytowski |
| Gmina | Bytów |
| Liczba ludności (2006) | 810 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 59 |
| Kod pocztowy | 77-132 |
| Tablice rejestracyjne | GBY |
|
Położenie na mapie Polski
  Niezabyszewo
|
|
| Na mapach: | |
Niezabyszewo (dodatkowa nazwa w j. kaszub. Niezabëszewò; niem. Damsdorf[1]) – wieś kaszubska w Polsce na Pojezierzu Bytowskim położona w województwie pomorskim, w powiecie bytowskim, w gminie Bytów nad jeziorem Niezabyszewskim, przy drodze krajowej nr 20 Stargard Szczeciński - Szczecinek - Gdynia. Miejscowość jest również placówką Ochotniczej Straży Pożarnej.
W latach 1945-54 siedziba gminy Niezabyszewo. W latach 1975-1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa słupskiego.
Pierwsza wzmianka pochodzi z 1387 roku. Od średniowiecza wieś stanowiła część domeny bytowskiej. Prawo chełmińskie otrzymała w 1393 roku. Wówczas pierwszy raz wspomniano o miejscowym proboszczu. Pierwsza informacja o patronie miejscowego kościoła (św. Mikołaj) pochodzi z 1686 roku. Wówczas we wsi istniał kościół o konstrukcji szkieletowej. W 1857 roku wybudowano nową niewielką świątynię z kamienia i cegły, którą rozbudowano za sprawą miejscowego proboszcza ks. Franciszka Szynkowskiego w 1933 roku. Od XV wieku we wsi funkcjonował młyn wodny, a od XVII wieku cegielnia. Po 1945 roku młyn został zdewastowany, natomiast cegielnia funkcjonuje do dziś. Nieprawdą jest, powtarzana niemal we wszystkich przewodnikach wiadomość, że wieś była ośrodkiem garncarskim. Źródła pisane milczą na ten temat. Faktem jednak jest, iż pracownicy cegielni dodatkowo (ale nie stale) trudnili się wyrobem donic glinianych. Od 1657 do 1945 roku wieś znajdowała się w granicach państwa brandenburskiego, następnie pruskiego, a potem niemieckiego. Na północ od wsi przebiegała linia kolejowa Bytów-Miastko, wybudowana na początku XX wieku (obecnie rozebrana).
|
|||||||||||||||||
