Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Niezależny Kościół Filipiński | |||||||||
| Klasyfikacja systematyczna wyznania | |||||||||
| Chrześcijaństwo └ Katolicyzm └ Starokatolicyzm |
|||||||||
| Ustrój kościelny | Ustrój Episkopalno-Synodalny | ||||||||
| Zasięg geograficzny | Filipiny, Stany Zjednoczone Ameryki Północnej, Kanada | ||||||||
| Członkostwo | Światowa Rada Kościołów, Konferencja Chrześcijańska w Azji, Narodowa Rada Kościołów na Filipinach | ||||||||
|
|||||||||
|
|||||||||
| Strona internetowa | |||||||||
Niezależny Kościół Filipiński (tl: Iglesia Filipina Independiente) – Kościół starokatolicki prawnie działający na terenie Filipin, USA i Kanady będący członkiem Światowej Rady Kościołów, Konferencji Chrześcijańskiej w Azji i Narodowej Rady Kościołów na Filipinach. Jest drugim co do wielkości (po Kościele rzymskokatolickim) związkiem wyznaniowym na Filipinach. Organem prasowym wspólnoty jest "Ang Tagapunla (pl: Siewca)". Zwierzchnikiem kościoła jest bp najwyższy Godofredo David y Juico.
Spis treści |
W 1521 roku, portugalski odkrywca Ferdynand Magellan przybył na Filipiny i przyłączył je do Królestwa Hiszpanii. Kościół katolicki rozpoczął pracę misyjną na Filipinach w 1565 roku, kiedy Augustiańscy misjonarze przybyli wraz z armią hiszpańską. W ciągu kilku lat większość ludności została ochrzczona. W XVII wieku na ziemie filipińskie przybyli także franciszkanie i jezuici. Kościół szybko stał się integralną częścią kolonialnego rządu. W 1898 roku na Filipinach wybuchło powstanie przeciwko Hiszpanom. W okresie rewolucji rozpoczęła się walka także z kolonistycznym Kościołem. W konflikcie uczestniczyły Stany Zjednoczone, w efekcie czego przejęły one kontrolę nad krajem.
Po przegranej rewolucji misjonarze hiszpańscy musieli opuścić kraj, nieliczni katolicy filipińscy zostali osamotnieni, pozbawieni duchowego kierownictwa z powodu niewielkiej grupy rodzimych kapłanów, nie będących w stanie zapewnić sobie szacunku wśród własnej ludności, ze względu na przywiązanie do reżimowego Kościoła. W wyniku tego katolicki Ksiądz Gregori Aglipay y Labayon, postanowił zorganizować krajowy i niezależny Kościół katolicki, który do dnia dziszejszego opiera się na połączeniu katolicyzmu z nacjonalizmem filipińskim.
Od 1961 roku Kościół utrzymuje interkomunię z kościołem rzymskokatolickim. Silne związki zostały wypracowane także ze Wspólnotą anglikańską i Unią Utrechcką Kościołów Starokatolickich, które ostatecznie doprowadziły do pełnej komunii. W 1999 roku zawiązano interkomunię z Wielkim Kościołem Chrystusa na Filipinach.
Nauka Kościoła nie odbiega od wiary i tradycji Kościoła katolickiego. W sprawowaniu tych świętych czynności posługuje się kalendarzem liturgicznym roku kościelnego. Najwyższą cześć Kościół oddaje Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu. Kościół oddaje cześć aniołom, apostołom, męczennikom i świętym, a wśród nich w szczególny sposób Maryi Pannie. Kościół uznaje tradycyjne 7 sakramentów, zgodnie z nauką Kościoła katolickiego. Eucharystia sprawowana jest pod dwiema postaciami: Ciała i Krwi Pańskiej. W Kościele są sprawowane dwie formy spowiedzi: indywidualna (uszna w konfesjonale) oraz ogólna (sprawowana bądź jako odrębny obrzęd przed ołtarzem, bądź w połączeniu z Mszą Świętą w części zwanej Spowiedzią Powszechną). Do spowiedzi indywidualnej są zobowiązane przystępować dzieci oraz młodzież do sakramentu bierzmowania. Kościół nie uznaje dogmatu o nieomylności papieża.
Zwierzchnicy Kościoła (noszący tytuł: Najwyższego biskupa) na przestrzeni lat:
Kościół podzielony jest na trzydzieści trzy diecezje, w skład których wchodzą 726 parafie, obsługujące 2218 kaplic i kościołów. Niezależny Kościół Filipiński ma 44 biskupów, 688 kapłanów i 50 diakonów oraz ok. 3 mln wiernych, będąc uznanym za największy Kościół starokatolicki na świecie. Siedzibą zwierzchnich władz Kościoła jest Manila.
| Diecezja | Ordynariusz |
|---|---|
| Agusuri | bp Denny D. Dapitan |
| Aklan i Capiz | bp Abdias R. dela Cruz |
| Antique | Leon T. Estrella |
| Bataan i Bulacan | bp Raymundo L. Rivera |
| Batac | bp Rosario S. Acoba |
| Bilessa | bp Vic A. Esclamado |
| Cavite | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Cebu i Bohol | bp Felomino N. Ang |
| Dagupan | bp Hermogenes M. Ranche |
| Guimaras | bp Tito Vilches |
| Iloilo | bp Gaspar D. Bañes |
| Laguna | bp Tomas A. Millamena |
| Laog | bp Emiliano Domingo |
| Luisa | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Manila | bp Gregorio de los Reyes |
| Masbate | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Maquebaca | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Mobuca | bp Felixberto L. Calang |
| Negros Occidental | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Negros Oriental i Siquijor | bp David M. Ga |
| Nueva Ecija | bp Ernesto F. Tadly |
| Nueva Vizcaya i Quirino | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Palawan | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Południowe Mindanao | bp Delfin Callao |
| Rizal i Pampanga | bp Joselito T. Cruz |
| Romblon i Mindoro | bp Ronelio V. Fabriquer |
| Santiango | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Stany Zjednoczone i Kanada | bp Raul C. Tobias |
| Surigao | bp Rhee M. Timbang |
| Tuguegarao | bp Ernesto M. Tamayo |
| Wschodni Pangasinan | bp Warlito P. Baldomero |
| Tarlac | bp najwyższy adm. Godofredo David y Juico |
| Zachodnie Mindanao | bp Pablito M. Jarantilla |
| Zambales | bp Generoso A. Rosales |
| Katedra Narodowa | bp najwyższy Godofredo David y Juico |
|
||||||||||||||
