Nikołaj Kondratiew

Nikołaj Dmitrijewicz Kondratjew (Николай Дмитриевич Кондратьев; ur. 4 marca 1892, zm. 17 września 1938) – radziecki ekonomista, autor teorii długookresowych cykli koniunkturalnych, określanych od jego nazwiska cyklami Kondratiewa.

Życiorys

Kondratiew był wiceministrem aprowizacji w rządzie Kiereńskiego, następnie w latach 1920-1926 twórcą i jednocześnie dyrektorem Instytutu Badań Koniunktury. Na skutek pomówień i niesłusznych oskarżeń o przywództwo nielegalnej partii został rozstrzelany.

Cykle Kondratiewa

Na podstawie danych statystycznych dotyczących gospodarek Niemiec, Francji, Wielkiej Brytanii oraz Stanów Zjednoczonych ogłosił istnienie długich fal w ich rozwoju.

Pierwsza fala wystąpiła w latach 1790-1851 (wzrost do 1817, spadek do 1851), druga fala trwała od roku 1851 do 1896 (wzrost do 1875, spadek do 1896). Trzecia fala trwała od 1896 do 1928 roku.

Na cykl Kondratiewa składa się 5 faz: ożywienie, szybki wzrost, dojrzałość, nasycenie i recesja.

Ważniejsze prace

• Wielkie cykle koniunktury gospodarczej (1928)
• Rynek zbożowy i jego regulowanie w czasie wojny i rewolucji

Zobacz też

• cykl koniunkturalny
• historia myśli ekonomicznej

Bibliografia

• Elżbieta Kundera (red.) Słownik historii myśli ekonomicznej, Oficyna Ekonomiczna, Kraków 2004