| Nikołaj Sołłohub Николай Соллогуб |
|
| generał | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 maja[1] 1883 7 sierpnia |
| Data śmierci | 1937 |
| Przebieg służby | |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, wojna polsko-bolszewicka |
Nikołaj W. Dowoyno-Sołłohub (także Sołłogub, ur. 16 maja[1] 1883, zm. 7 sierpnia 1937) − rosyjski, a później radziecki, wojskowy, komandarm 2 rangi.
Pochodził z jednej z gałęzi starego rodu polsko-litewskiego, całkowicie zrusyfikowanej w XIX wieku. Ukończył Nikołajewską Akademię Sztabu Generalnego. Walczył w czasie I wojny światowej.
Spis treści |
W czerwcu 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. W czasie wojny polsko-bolszewickiej 1920 dowódca 16 Armii. Bezskutecznie próbował zdobyć Warszawę. Podczas odwrotu znad Wisły jego armia uległa kompletnemu rozbiciu 22 sierpnia podczas bitwy białostockiej. Mimo tych niepowodzeń uważany za jednego z najzdolniejszych dowódców sowieckich tego okresu. Szef sztabu Frontu Zachodniego u marszałka M. Tuchaczewskiego. W 1922 został oskarżony o spisek, aresztowany i zwolniony z wojska. Po śledztwie zrehabilitowany i przywrócony do służby. W 1937 roku padł ofiarą czystek stalinowskich w armii (według innych źródeł zmarł śmiercią naturalną).