Nikołaj Suchozanet

Nikołaj Onufrijewicz Suchozanet (ros. Николай Онуфриевич Сухозанет) (ur. 1794, zm. 22 lipca/3 sierpnia/ 1871) – rosyjski generał artylerii 1852, generał adiutant 1856, minister wojny, namiestnik Królestwa Polskiego w 1861 r.

W armii służył od 1811 w artylerii. W latach 1812-1814 brał udział w wojnie ojczyźnianej i w wojnie z napoleońską Francją, walczył w szwadronie artylerii konnej. W czasie tłumienia powstania listopadowego, odznaczył się w 1831 r. w bitwie pod Ostrołęką. Od 1849 r. został zwierzchnikiem artylerii armii rosyjskiej. W czasie wojny krymskiej mianowany w 1855 r. dowódcą korpusu, później dowódca Armii Południowej. W 1856 r. został ministrem wojny. W 1861 r. zwolniony z funkcji ministra. W okresie kierowania Armią było prowadzone szereg reform w wojsku, mających na celu ograniczenie rozchodów (likwidacja nadawania ziem, skrócenie służby wojskowej żołnierzy do 15 lat). Suchozanet nie posiadał dostatecznego przygotowania administracyjnego i był nieświadomy prowadzonych reform, w związku z czym został zdjęty ze stanowiska ministra. Został wyznaczony namiestnikiem Królestwa Polskiego. Wprowadził tam system terroru wobec społeczeństwa polskiego i Kościoła katolickiego, w okresie niepokojów, poprzedzających wybuch powstania styczniowego.