Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Książę Nikołaj Siergiejewicz Trubieckoj (Mikołaj Trubecki, ros.: Николай Сергеевич Трубецкой, urodzony w Moskwie 16 kwietnia 1890, zmarł w Wiedniu 25 czerwca 1938) – rosyjski językoznawca, fonolog, jeden z głównych twórców Praskiego Koła Lingwistycznego, współczesnej fonologii i strukturalizmu.
Należał do starego rodu książęcego, wywodzącego swoje pochodzenie od Gedymina. Syn księcia S.N. Trubeckiego (rektora Uniwersytetu Moskiewskiego), krewny księcia E.N. Trubeckiego, filozofa, brat księcia W.S. Trubeckiego (Władymira Wietrowa), pisarza i pamiętnikarza.
W wieku 14 lat uczęszczał na posiedzenia Moskiewskiego Towarzystwa Etnograficznego, w wieku 15 lat opublikował pierwsze artykuły naukowe - na temat ugrofińskiego pogaństwa. W roku 1908 ukończył eksternistyczne moskiewskie gimnazjum nr 5 i rozpoczął studia na Uniwersytecie Moskiewskim.
Ukończył studia językoznawcze w Moskwie w 1913 r., następnie przebywał w Lipsku. Wykładał kolejno w Moskwie, następnie od 1918 r. w Rostowie, od 1920 w Sofii, a od 1922 r. w Wiedniu, gdzie kierował katedrą filologii słowiańskiej aż do śmierci w 1938 r. Zmarł na atak serca, przypisywany reperkusjom, jakie go spotkały, gdy opublikował artykuł krytyczny wobec teorii Hitlera.
Jego głównym dziełem pozostają wydane pośmiertnie Grundzüge der Phonologie (Podstawy fonologii.) Zawarł tam m.in. swoją słynną definicję fonemu jako najmniejszej jednostki dystynktywnej w obrębie danego języka. Jego praca miała zasadnicze znaczenie dla ugruntowania statusu fonologii jako dziedziny odrębnej od fonetyki.
