| Nizina Śląsko-Łużycka | |
Zasięg regionu w obrębie Polski |
|
| Megaregion | Pozaalpejska Europa Środkowa |
| Prowincja | Niż Środkowoeuropejski |
| Podprowincja | Niziny Sasko-Łużyckie |
| Makroregion | Nizina Śląsko-Łużycka |
| Mezoregion | Bory Dolnośląskie, Równina Szprotawska, Wysoczyzna Lubińska, Równina Legnicka, Równina Chojnowska |
| Zajmowane jednostki administracyjne |
Polska: woj. dolnośląskie Niemcy |
Nizina Śląsko-Łużycka (317.7) – rozległa równina w południowo-zachodniej Polsce i południowo-wschodnich Niemczech.
Spis treści |
Jest to najdalej na południowy wschód wysunięty fragment (makroregion) podprowincji Nizin Sasko-Łużyckich. Od północy graniczy ze Wzniesieniami Łużyckimi (z Wałem Mużakowa), od północy i północnego wschodu z Wałem Trzebnickim, od wschodu z Niziną Śląską, od południa z Sudetami (Pogórzem Zachodniosudeckim).
Na obszarze Polski wydziela się następujące mezoregiony: Bory Dolnośląskie, Równinę Szprotawską, Wysoczyznę Lubińską, Równinę Legnicką i Równinę Chojnowską[1].
Większe rzeki: Kaczawa, Szprotawa, Bóbr, Kwisa, Czerna Wielka, Nysa Łużycka.
Główne miasta (w Polsce): Legnica, Lubin, Chojnów, Bolesławiec, Zgorzelec, Żagań.
|
|||||
|
|||||