Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Norbert Wójtowicz | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 grudnia 1972 Płock |
| Zawód | historyk, teolog, pedagog |
| Odznaczenia | |
                     _ribbon.PNG&filetimestamp=20080814093607){kind=small} |
|
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
 Norbert Wójtowicz w Wikicytatach |
|
Norbert Wójtowicz (ur. 1 grudnia 1972[1] w Płocku) – polski historyk, teolog, pedagog i publicysta.
Spis treści |
Absolwent Uniwersytetu Wrocławskiego i Papieskiego Fakultetu Teologicznego we Wrocławiu, od 2003 doktor nauk humanistycznych[2]. Absolwent studiów podyplomowych w zakresie dziennikarstwa (1999), problematyki związanej z funkcjonowaniem funduszy europejskich (2004), oligofrenopedagogiki (2006) i resocjalizacji (2009).
Wykładowca m.in. w Instytucie Historycznym Uniwersytetu Wrocławskiego, Szkole Wyższej im. Pawła Włodkowica w Płocku i Podyplomowym Studium Dziennikarskim przy Papieskim Fakultecie Teologicznym we Wrocławiu. W latach 2002–2003 pracownik naukowo-dydaktyczny p.o. kierownika Zespołu Historii Kultury Fizycznej w Katedrze Humanistycznych Podstaw Kultury Fizycznej Akademii Wychowania Fizycznego we Wrocławiu. Od 2006 pracownik Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, a od 1 grudnia 2011 pracownik Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN we Wrocławiu. Od 2008 członek Kolegium "Biuletynu Instytutu Pamięci Narodowej", członek Rady Naukowej periodyku "Ilustrowany Magazyn Wojskowy ARMIA" i członek Rady Naukowej kwartalnika grafologiczno-kryminalistycznego "Krymigraf".
Członek Polskiego Towarzystwa Heraldycznego, Towarzystwa Naukowego Płockiego, Українського геральдичного товариства[3], International Association of Amateur Heralds[4], Polskiego Towarzystwa Numizmatycznego, Towarzystwa Wiedzy Obronnej, Polskiego Towarzystwa Hugenockiego, Polskiego Towarzystwa Turystyczno-Krajoznawczego, Konfederacji Spiskiej i The Order of Saint Isidore of Seville[5] (Knight). Od 2008 Członek Zarządu Światowej Rady Badań nad Polonią[6] (The World Research Council on Poles Abroad). Jest członkiem Zarządu utworzonego w 2012 r. w Warszawie Instytutu "Sztuka Królewska w Polsce", którego celem jest inspirowanie, prowadzenie oraz koordynacja badań naukowych na temat przeszłości oraz teraźniejszości wolnomularstwa polskiego i światowego, przchowywanie oraz udostępnianie materialnych i niematerialnych świadectw dotyczących masonerii, wymiana informacji oraz wszechstronna popularyzacja wiedzy na temat wolnomularstwa i pokrewnych mu zjawisk[7]. Członek Polskiej Komandorii Rycerskiego i Szpitalnego Zakonu św. Łazarza z Jerozolimy[8], Podporucznik-Lazarus IGCO, Major CSLI i Dolnośląski Komendant Regionalny Międzynarodowego Korpusu Świętego Łazarza (Corps Saint Lazare International). Od 2011 Delegat Generalny "Noble Dynasty. The Caputo Family Association" w Polsce[9]. Autor projektów herbów osób fizycznych i stowarzyszeń opracowywanych w ramach Collegium Heraldicum Concordiae. W 1995 przyjął herb własny swojego autorstwa: W polu czerwonym, czarny krzyż tau opleciony złotym wężem, z głową w lewej flance, w klejnocie pelikan karmiący dzieci, w gnieździe, barwy naturalnej[10].
Wójtowicz jest rzecznikiem prasowym Polskiej Federacji Combat Kalaki[11] (od 2000) oraz krajowym rzecznikiem prasowym World Eskrima Kali Arnis Federation w Polsce (od 2002). Pełnomocnik ds. szkoleń sędziowskich Polskiej Federacji Combat Kalaki (od 2003). Współautor książki Combat Kalaki. Alternatywna sztuka walki wywodząca się z tradycji wojowników filipińskich (2002), Informatora sędziego Polskiej Federacji Combat Kalaki (2003) i szeregu artykułów w tym zakresie. Wyróżniony tytułem „Sędziego Roku 2002” Polskiej Federacji Combat Kalaki. Współautor programu treningowego "Kaibigan" dla osób z dysfunkcją kończyn dolnych.
Zwolennik poglądów konserwatywnych i monarchistycznej wizji państwa. Na VI Konwencie Organizacji Monarchistów Polskich (27 listopada 1999) wybrany Strażnikiem Praw ergo Przewodniczącym Sądu Honorowego. Sprawował tę funkcję do grudnia 2011 r.
Redaktor wydań krytycznych antymasońskich tekstów Adama Doboszyńskiego Konspiracje (2004) i listu pasterskiego biskupa Albina Dunajewskiego Pełen apostolskiej troskliwości... (2005), oraz prac endeckich klasyków Mariana Seydy Z zagadnień polityki demokratyczno-narodowej (2006) i Romana Rybarskiego Państwo monopoliczne (2007). Współautor haseł do Encyklopedii Wrocławia[21].
W 2010 roku był konsultantem historycznym spektaklu Teatru Telewizji pt. Operacja Reszka[22].
