| Nostalgia Critic | |
| Gatunek serialu | komedia, recenzja |
| Kraj produkcji | |
| Oryginalny język | angielski |
| Twórcy | Doug Walker i Rob Walker |
| Główne role | Doug Walker |
| Liczba odcinków | 200 + 40 odcinków specjalnych[1] |
| Produkcja | |
| Produkcja | Channel Awesome |
| Scenariusz | Doug Walker Rob Walker |
| Czas trwania odcinka | Różny. Przeważnie ok 20 min. |
| Emisja | |
| Stacja telewizyjna | Channel Awesome |
| Kraj oryginalnej emisji | |
| Lata emisji | od 2008 |
| Data premiery | 6 kwietnia 2008 |
| Oficjalna strona serialu | |
The Nostalgia Critic - (pl. Nostalgiczny Krytyk) amerykański program internetowy z Dougiem Walkerem w roli nerwowego krytyka. Początkowo serial ukazywał się na YouTube, później przeniósł się na niezależną stronę That Guy With The Glasses co można przetłumaczyć: Ten Koleś w okularach. Strona należy do firmy Channel Awesome. W komiczny sposób recenzuje najgorsze jego zdaniem filmy z lat 80 i 90. Oprócz tego tworzy listy Top 11 oraz serię Old vs New.
Spis treści |
Na początku serial nie miał stałej formy. Z czasem utrwalił się często powtarzane schematy.
Doug Walker recenzuje filmy nostalgiczne z perspektywy osób w jego wieku (urodził w 1981 r.), które ukazały się nie później niż w 2000 r. A także wcześniejsze produkcje, które za jego dzieciństwa oglądały dzieci w USA. Bardzo rzadko odstępuje od tej reguły, bo nie byłby już nostalgiczny. Na prośbę widzów uległ w kwestii wyprodukowane w 2007 r. filmu Wojownicze Żółwie Ninja z powodu pewnego powiązania z nostalgicznym serialem o tym samym tytule. Podobne przypadki jednak można policzyć na palcach jednej ręki.
Poszczególne odcinki zwykle nie przekraczają 25 minut. Lwia część rozpoczyna się następująco: Hello, I am Nostalgia Critic. I remember it, so you don't have to! Co można przetłumaczyć: Witam, jestem Nostalgiczny Krytyk. Ja to pamiętam, więc wy nie musicie. Jeśli prowadzący szczególnie negatywnie odebrał dany film, odcinek rozpoczyna indywidualnie dobranym skeczem lub innym komentarzem podkreślającym jak bardzo zła jest to jego zdaniem produkcja. Tak było m.in w odcinku poświęconym: Garbage Pail Kids lub The Legend of Titanic. Następnie krótko przedstawia kulisy powstania dzieła lub podsumowanie działalności twórców. Ogląda wspólnie z widzem film, robiąc za narratora, wyśmiewający niedociągnięcia, nieraz z wielkim gniewem żądając odpowiedzi na nurtujące pytania, które nasuwa film, a widz ich nie otrzymuje. Bywa, że przebiera się dla krótkotrwałych skeczy lub dodaje proste efekty specjalne. W których czasem występują członkowie ekipy zwykle pracujący za kamerą. Skrajnym przypadkiem jest odcinek poświęcony filmowi Kacper: Zakończył kilkuminutowym bieganiem po hotelu za złośliwym duchem w przebraniu naśladującym Pogromców Duchów. W tym odcinku wzięły udział dziesiątki gości. Większość odcinków kończy jednak spokojnym podsumowaniem, w którym stara się znaleźć dobre strony produkcji. Przykład: Choć uznał film Junior za ekstremalnie nudny, stwierdził że nie można złego słowa powiedzieć o aktorach, którzy włożyli w niego wiele serca. Choć nie zostawił suchej nitki na Kosmita z przedmieścia, długo zachwalał grę Christophera Lloyda.
Są to recenzje specyficznych rodzajów nostalgicznych, motywów, rodzajów postaci, piosenek albo czołówek z wielu produkcji. Uszeregowane w ranking. Przyjęte jest, by takie listy zamykała liczba okrągła. Nostalgia Critic daje 11 pozycji, ponieważ zawsze lubi być jeden krok do przodu. W przeciwieństwie do zwykłych recenzji, możliwe są także wielkie pochwały. Przykładowe tytuły: Top 11 Niegrzecznych scen w Animaniakach (najwięcej wyświetleń), Top 11 Najsmutniejszych Momentów z Dzieciństwa, Top 11 Animowanych Łotrów Disneya, Top 11 najbardziej chwytliwych piosenek z czołówek etc.
To głębsza analiza dwóch seriali lub dwóch filmów, które są podobne postaciami. W przeciwieństwie do zwykłych recenzji, tutaj Nostalgia Critic cały czas zachowuje stoicki spokój. Porównanie tych, których po raz pierwszy zaznał za swojego dzieciństwa z ich późniejszymi odpowiednikami. Nie zawsze roku 2000. Przykłady: Porównując Batmana z 1989 r. z Mrocznym rycerzem (2008) uznał, że główna postać lepiej wypadła w pierwszej produkcji; Joker większe wrażenie zrobił w późniejszej. Scenariusz uznał za ciekawszy w filmie z 1989 r.; sceny akcji lepsze w 2008 r. W innych odcinkach porównywał: animowaną ekranizację Władcy Pierścieni z trylogią filmową; Dziesięcioro przykazań (1956) z Księciem Egiptu (1998) etc.
Nostalgia Chick naprawdę nazywa się Lindsay Ellis. Recenzuje produkcje, których Doug Walker nie oglądał w dzieciństwie i niespecjalnie ma ochotę teraz. Ponieważ uznał je za typowo dziewczęce. Przykładowo: Pocahontas, Anastazja, Labirynt, Herkules etc. W jej stylu jest mniej poczucia humoru, a więcej cynizmu. Poprowadziła nieznaczny odsetek odcinków z serii Top 11.
Seria została zapoczątkowana na YouTube w lipcu 2007 roku, ale niektóre odcinki często były usuwane w związku ze skargami o naruszenie praw autorskich. W kwietniu 2008 roku, wszystkie filmy zostały usunięte z YouTube, ale porozumienie między tworzącą się firmą Channel Awesome, a stroną Blip.tv w 2009 roku umożliwiło przywrócenie filmów na YouTube. [2]. Obecnie seria jest oficjalnie emitowana na stronie TGWTG, wchodzącą w skład firmy Channal Awesome. Strona gromadzi serie także innych komików-recenzentów. Strona nie posiada oficjalnego kanału YouTube.
Odcinek 121, recenzja filmu The Room (13 lipca, 2010), został usunięty ze strony na żądanie dystrybutora filmowego Wiseau-Films, z powodu oskarżenia o naruszenie praw autorskich (wykorzystanie materiału filmowego bez zgody autora).[3] W odpowiedzi, Doug Walker zamieścił na stronie skecz, w którym wyśmiewa główną gwiazdę filmu, Tommy'ego Wiseau oraz właściciela strony theroommovie.com, zaznaczając że według amerykańskiego prawa, na potrzeby recenzji nie są wymagane żadne prawa autorskie. Ostatecznie, przy porozumieniu pozasądowym, odcinek wrócił na stronę 12 grudnia 2010.
Co tydzień program ogląda od 100.000 do 200.000 osób na całym świecie.[4]. W trzecim kwartale 2009 roku, program zarobił 54.000 dolarów amerykańskich[5], co zmotywowało Douga Walkera do porzucenia pracy ilustratora.
Seria jest nieoficjalnie tłumaczona na wiele języków. Na YouTube można znaleźć między innymi wersje z francuskimi, hiszpańskimi, portugalskimi oraz polskimi napisami, a także wersja z rosyjskim dubbingiem. Jednak z we wszystkich wymienionych, tylko Polska posiada własną nieoficjalną stronę internetową, poświęconą recenzentom Channel Awesome.
Po zamieszczeniu odcinka, będącego hołdem dla dwóch popularnych amerykańskich krytyków telewizyjnych - Gene Siskela i Rogera Eberta (10 listopada 2009), Roger Ebert, na swoim Twitterze, określił ten odcinek jako The best, funniest video about Siskel & Ebert I've ever seen. (najlepsze, najzabawniejsze video o Siskelu i Ebercie, jakie kiedykolwiek widziałem).
Doug Walker poprosił Drew Struzana o udzieleniu wywiadu na potrzeby strony. Drew Struzan odmówił, a kilka dni później wspomniał o tym w radiu, mówiąc:
I was writing a guy that wants to do an interview for his website, and I just told him "You know the old saying... Better to keep your mouth shut and be thought a fool than to open your mouth and remove all doubt."
Jednak po wyemitowaniu odcinka, będącego hołdem dla Drew Struzana, ten ponownie do niego napisał, gratulując mu odcinka i zaznaczając, że ze wszystkich ludzi, którzy robili o nim film dokumentalny, Nostalgia Critic był najbliższy prawdy. Doug Walker wspomniał o tym w odcinku "Top 11 Nostalgia Critic F*ck ups"
Mara Wilson wystąpiła jako dziecko w czterech filmach, które Doug Walker omawiał: Cud na 34. ulicy (w odcinku Top 12 Greatest Christmas Specials), za , Matyldę (w odcinku Doug's Top 10 Movies He Hates But Everyone Else Loves), Thomas i magiczna kolejka oraz Proste życzenie. W przypadku wszystkich czterech filmów, Doug Walker krytykował Marę Wilson za jej złą grę aktorską. Mimo to, zgodziła się wystąpić gościnnie w Nostalgia Criticu, w odcinku Simple Wish, gdzie negatywnie zrecenzowała amatorski film, który Walker nakręcił, gdy był nastolatkiem.