Na mapach:
|
|||
Kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy w Nowej Wsi |
|||
| Status | dzielnica miasta | ||
| Powierzchnia | 7,72 km² | ||
| Ludność • liczba ludności • gęstość |
5033 651,94 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna | 77 | ||
| Kod pocztowy | 45-554, 45-587, 45-073 | ||
| Tablice rejestracyjne | OP | ||
| Strona internetowa | |||
Nowa Wieś Królewska (niem. Bolko[1], wcześniej Königlich Neudorf[2]) – jedna z pięciu dzielnic Opola, wedle podziału wprowadzonego 26 lutego 2009 r.[potrzebne źródło] Dzielnica znajduje się między drogą krajową nr 94 i drogą wojewódzką nr 423. Do Nowej Wsi Królewskiej możliwy jest dojazd autobusami miejskimi linii nr 3, 7, 11, 12 i 14.
Spis treści |
Najstarsze znane wzmianki o miejscowości, wchodzącej wówczas w skład parafii św. Krzyża w Opolu, pochodzą z 1295 r[3]. W średniowieczu miejscowość występowała pod nazwą Nova Villa i została darowana przez księcia Bolka I opolskiego franciszkanom, którzy w 1928 r. nazwali ją Bolko[potrzebne źródło]; wcześniej miejscowość nosiła nazwę Königlich Neudorf.
W 1901 r. w miejscowości erygowano parafię, a w latach 1902–1904 wybudowano negotycki kościół, który w 1905 r. został konsekrowany przez kardynała Georga Koppa[3]. W 1930 r. w miejsce nazwy Königlich Neudorf wprowadzono niemiecką nazwę Bolko.[potrzebne źródło]
7 maja 1946 r. nadano miejscowości polską nazwę Nowa Wieś Królewska[1]. W latach 1945–1954 miejscowość była siedzibą gminy Nowa Wieś Królewska. Od 1955 r. jest dzielnicą Opola. W Nowej Wsi Królewskiej budowane są osiedla: Arcadia Park, Bolko i Książęce.[potrzebne źródło]
Do głosowania podczas plebiscytu uprawnionych było 3271 osób, z czego 2899, ok. 88,6%, stanowili mieszkańcy (w tym 2785, ok. 85,1% całości, mieszkańcy urodzeni w miejscowości). Oddano 3225 głosów (ok. 98,6% uprawnionych), w tym 3215 (ok. 99,7%) ważnych; za Polską głosowało 741 osób (ok. 23,0%)[2].
W 1933 r. w miejscowości mieszkało 7944 osób, a w 1939 r. – 8351[4].
W Nowej Wsi Królewskiej znajduje się zespół zabytkowych, neogotyckich budowli – kościół Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, zbudowany w latach 1902–1904 pod kierownictwem Ludwiga Schneidera, plebania oraz dawna szkoła parafialna. Obok zespołu znajduje się kilkusetletnia aleja lipowa. W dzielnicy są także 3 zabytkowe cmentarze: choleryczny (przy zbiegu ulic św. Jacka i Granicznej), żydowski przy ul. Granicznej oraz komunalny przy ul. Zielonej.[potrzebne źródło]
|
||||||||||