Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyNowa ekonomia klasyczna (nowa szkoła klasyczna w makroekonomii) - nowa koncepcja makroekonomiczna, która powstała w Stanach Zjednoczonych, na którą składają się: hipoteza racjonalności oczekiwań, założenie ciągłości opróżniania się rynku (równoważenia się rynku) oraz hipoteza łącznej podaży.
Twórcy tej szkoły (Robert Lucas, Thomas Sargent, Robert Barro, Patric Minford) przyjmują tezę ekonomii klasycznej, że zmienność cen i płac jest warunkiem przywracania równowagi rynkowej przy pełnym zatrudnieniu i produkcji na poziomie potencjalnym, ale uważają, że zmiany cen i wielkości produkcji są natychmiastowe ze względu na elastyczność cen i płac.
Dowodzą, że zatrudnienie jest bliskie stanu pełnego zatrudnienia, rzeczywista stopa procentowa jest zawsze równa stopie naturalnej, a produkcja realna jest równa produkcji potencjalnej. Zmiany poziomu produkcji i bezrobocia można wyjaśnić przez zmiany poziomu pełnego zatrudnienia - naturalnej stopy bezrobocia. Stan pełnego zatrudnienia w gospodarce może być zakłócony, gdy pojawią się rozbieżności między poziomem inflacji a poziomem płac nominalnych, które zostały ustalone w poprzednio zawartych umowach płacowych. Jeśli inflacja jest niższa niż płace realne, to wzrasta podaż pracy, w sytuacji odwrotnej - podaż pracy się obniża. Zgodnie z przyjętym założeniem, nierównowaga będzie jedynie chwilowa. Wszystkie przewidywane zmiany, co wynika z teorii racjonalnych oczekiwań, będą dokonane tak, aby utrzymać równowagę, zatem niemożliwe do przewidzenia zdarzenia, "czyste niespodzianki podażowe", mogą powodować chwilowe bezrobocie do momentu, gdy możliwa będzie korekta z góry ustalonych zmiennych i zostanie przywrócony stan pełnego zatrudnienia. Państwo powinno ograniczyć do minimum niespodziewane wydarzenia, będące najczęściej efektem polityki fiskalnej i monetarnej. Ponieważ działania państwa są właściwie odczytywane przez społeczeństwo, każda próba rządu zaskakiwania społeczeństwa jest skazana na niepowodzenie (hipoteza o nieefektywności polityki). Twórcy nowej ekonomii klasycznej twierdzili, że państwo powinno utrzymać inflację na niskim poziomie i prowadzić politykę pro-podażową, gdyż w jej następstwie zwiększy się poziom łącznej produkcji w gospodarce.
Leksykon polityki gospodarczej pod red. Urszuli Kaliny-Prasznic, Wolters Kluwer Polska 2005
