Nowe Jeruzalem – ostatnia z wizji Apokalipsy świętego Jana.
Opisuje zstępujące z nieba miasto przeznaczone dla zbawionych[1], jest symbolem odnowy świata[2].
Nowe Jeruzalem ma być przybytkiem Boga z ludźmi. Miasto leży w równobocznym czworoboku (lub sześcianie albo piramidzie gdyż podana też jest wysokość) o długości boku 12.000 stadiów tj. ponad 2000 km. Otoczone jest murem, w każdym boku posiada trzy bramy. Mur ma mieć dwanaście fundamentów ozdobionych odpowiednio jaspisem, szafirem, chalcedonem, szmaragdem, sardonyksem, krwawnikiem, chryzolitem, berylem, topazem, chryzoprazem, hiacyntem i ametystem. Rynek miasta to czyste złoto przezroczyste jak szkło. W mieście nie ma świątyń. Od tronu Boga wypływa rzeka wody życia, na jego brzegach ma rosnąć drzewo życia rodzące comiesięcznie owoce życia[3].