Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Nuno Espírito Santo | ||
| Imię i nazwisko | Nuno Herlander Simões Espírito Santo | |
| Data i miejsce urodzenia |
25 stycznia 1974 São Tomé, Wyspy Świętego Tomasza i Książęca  |
|
| Pozycja | bramkarz | |
| Wzrost | 188 cm | |
| Masa ciała | 84 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
| 1992-1996 1997-2002 1998-2000 2000-2001 2002-2004 2005-2006 2007 2007-2010 |
Vitória Guimarães Deportivo La Coruña →Mérida UD (wypoż.) →Osasuna Pampeluna (wypoż.) FC Porto Dynamo Moskwa Desportivo Aves FC Porto |
? (?) 4 (0) ? (?) 33 (0) 6 (0) 11 (0) 15 (0) 8 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1994-1996 2008 |
 Portugalia U-21 Portugalia |
3 (0) 0 (0) |
Nuno Herlander Simões Espírito Santo znany jako Nuno (ur. 25 stycznia 1974 w São Tomé na Wyspach Świętego Tomasza i Książęca), piłkarz portugalski grający na pozycji bramkarza. Podczas kariery piłkarskiej mierzył 188 cm wzrostu, ważył 84 kg.
Nuno urodził się na Wyspach Świętego Tomasza i Książęca, ale w młodym wieku trafił do Portugalii. Karierę piłkarską rozpoczął w klubie Vitória Guimarães, do której trafił w 1992 roku. Zawodnikiem Vitórii był przez cztery sezony, ale nie osiągnął większych sukcesów z tym klubem. W 1997 roku został bramkarzem hiszpańskiego Deportivo La Coruña. 3 maja tamtego roku zadebiutował w Primera División w wygranym 3:0 meczu z Sevillą. Prez dwa sezony rozegrał w barwach "Depor" tylko dwa spotkania i był trzecim bramkarzem zespołu po Jacques'u Songo'o i Petrze Koubie. W latach 1998-2000 Nuno został wypożyczony do grającej w Segunda División Méridy, której był podstawowym bramkarzem. Latem 2000 kierownictwo Deportivo znów wypożyczył Portugalczyka, tym razem do Osasuny Pampeluna. Tam swój pierwszy mecz rozegrał 10 września przeciwko Celcie Vigo (0:2). Do końca sezonu był pierwszym bramkarzem Osasuny, a w sezonie 2001/2002 wystąpił we dwóch spotkaniach Deportivo i został wicemistrzem Hiszpanii.
Latem 2002 Nuno wrócił do Portugalii. Został piłkarzem FC Porto, które zapłaciło za niego 3 miliony euro. Pełnił rolę rezerwowego dla Vítora Baí. W 2003 i 2004 roku jako jego dubler wywalczył mistrzostwo Portugalii, zdobył także kolejno Puchar UEFA oraz Puchar Mistrzów.
W 2005 roku Nuno wyjechał do rosyjskiego Dynama Moskwa. 6 sierpnia zadebiutował w Premier Lidze w wygranym 1:0 wyjazdowym meczu z Saturnem Ramienskoje. W Dinamie był jednym z kilku Portugalczyków obok Jorge Ribeiro, Frechauta, Maniche'a, Costinhi, Luisa Loureiro oraz Cícero. W 2006 roku przegrał jednak rywalizację z Žydrūnasem Karčemarskasem i Siergiejem Owczinnikowem, toteż latem odszedł z zespołu.
Nuno wrócił do Portugalii. Przez pół roku występował w drużynie Desportivo Aves, z którą na koniec sezonu spadł z ligi. Następnie ponownie został zawodnikiem Porto, gdzie był dublerem Brazylijczyka Heltona. W 2010 roku zakończył karierę.
W 2008 roku Nuno został powołany przez Luiza Felipe Scolariego do kadry na Euro 2008, gdy na dzień przed spotkaniem z Turcją kontuzji doznał drugi bramkarz zespołu, Quim.
|
|||||||
|
|||||||||||
